خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 27 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سخن اهل دل :

در مدح حضرت رضا(ع)

این حریم کیست کز جوش ملایک روز بار^(۱)

نیست در وی پرتو خورشید را راه گذار؟

کیست یا رب شمع این فانوس کز نظاره اش^(۲)

آب می گردد به گرد دیده ها پروانه وار؟^(۳)

این شبستان خوابگاهِ کیست کز موج صفا

دودِ شمعش می رباید دل چو زلفِ مُشکبار

یا رب این خاک گرامی مغرب خورشیدِ کیست

کز فروغش می شود چشم ملایک اشکبار؟

این مقام کیست کز هر بَیضه قِندیل^(۴) او

سر بر آرد طایری چون جبرئیل نامدار

کیست یا رب در پس این پرده کز انفاسِ خوش

می بَرَد از چشمها چون بوی پیراهن غبار

این مزار کیست یا رب کز هجوم زایران

غنچه می گردد در او بال ملایک در مطار^(۵)

جلوه گاه کیست یا رب این زمین مشک خیز

کز شمیمش می خورد خون ناف آهوی تتار^(۶)

ساکنِ این مهد زرین کیست کز شوقِ لبش

شیر می جوشد ز پستانْ صبح را بی اختیار^(۷)

این همایون بقعه یا رب از کدامین سرورست

کز شرافت می زند پهلو به عرش کردگار^(۸)

سرور دنیا و دین سلطان علی موسی الرضا

آنکه دارد همچو دل در سینه عالم قرار

جدول بحر رسالت کز وجود فایضش

خاک پاک طوس شد از بحر رحمت مایه دار^(۹)

گوهر بحر ولایت کز ضمیر انورش

هر چه در نه پرده پنهان بود گردید آشکار^(۱۰)

آنکه گر اوراق فضلش را به روی هم نهند

چون لباس غنچه گردد چاک این نیلی حصار^(۱۱)

آسمان از باغ قدرش غنچه نیلوفری است

یک گل رعناست از گلزار او لیل و نهار^(۱۲)

مهره مومی است در سرپنجه او آسمان

می دهد او را به هر شکلی که می خواهد قرار^(۱۳)

حاصل دریا و کان را گر به محتاجی دهد

شق شود از جوش گوهر آسمانها چون انار

می شود گوهر جواهر سرمه در جیب صدف

در دل دریا شکوه او نماید بر مدار

رازِ سرپوشیدگانِ غیب بر صحرا فُتَد

پرده بردارد اگر از روی خورشید اشتهار

آنچه تا روز جزا در پرده شب مختفی است

پیش علم او بود چون روز روشن آشکار

گر سپر از موم باشد در دیار حفظ او

تیغِ خورشید قیامت را کند دندانه دار

بوی گل در غنچه از خجلت حصاری گشته است

تا نسیم خلق او پیچیده در مغز بهار^(۱۴)

تیغ او چون سر بر آرد از نیام مشکفام

می شود صبح قیامت از دل شب آشکار

آنکه تیغ کهکشان در قبضه فرمان اوست

چون تواند خصم با او تیغ شد در کارزار؟

تیغ جوهردار او را گو به چشم خود ببین

آنکه گوید برنمی خیزد نهنگ از چشمه سار

چون تواند خصمِ روبه باز با او پنجه زد؟

آنکه شیر پرده را فرمانش آرد در شکار^(۱۵)

همچو معنی در ضمیر لفظ پنهان گشته است

در رضای او رضای حضرت پروردگار

شکوه غربت غریبان را ز خاطر بار بست

در غریبی تا اقامت کرد آن کوهِ وقار

زهر در انگور تا دادند او را دشمنان

ماند چشم تاک تا روز قیامت اشکبار

تاک را چون مار هر جا سبز شد سر می زنند

تا شد از انگور، کام شکّرینش زهربار

وه چه گویم از صفای روضه پرنور او

کز فروغش کور روشن می شود بی اختیار

گوشوار خود به رشوت می دهد عرش برین

تا مگر یابد در او یک لحظه چون قِندیل بار^(۱۶)

می توان خواند از صفای کاشی دیوار او

عکس خطّ سرنوشت خلق را شبهای تار

روضه پرنور او را زینتی در کار نیست

پنجه خورشید مستغنی است از نقش و نگار

خیره می شد دیده ها از دیدنش چون آفتاب

گر نمی شد قبه نورانی او زرنگار

می توان دیدن چو روی دلبران از زیر زلف

از محجرهای او خُلد برین را آشکار^(۱۷)

همچو اوراق خزان بال ملایک ریخته است

هر کجا پا می نهی در روضه آن شهریار!

می توان رفتن به آسانی به بال قدسیان

از حریم روضه او تا به عرش کردگار

قُلزُمِ رحمت حبابی چند بیرون داده است

نیست قندیل اینکه می بینی به سقفش بی شمار!^(۱۸)

زیر بال قدسیان چون بیضه پنهان گشته است

قبه نورانی آن سرور عرش اقتدار

از مُحجّرهای زرینش که دام رحمت است

می توان آمرزش جاوید را کردن شکار

تا غبار آستانش جلوه گر شد، حوریان

از عبیر خلد افشانند زلف مشکبار

هر شب از گردون ز شوق سجده خاک درش

قدسیان ریزند چون برگ خزان از شاخسار

کشتی نوح است صندوقش که از طوفان غم

هر که در وی دست زد آمد سلامت بر کنار^(۱۹)

خادمان صندوق پوشِ مرقدش می ساختند

گر نمی بود اطلس گردون ز انجم داغدار

با کمال بی نیازی مرقد زرین او

می کند با دام سیمین مرغ دلها را شکار

اشک شمع روضه او را ز دست یکدگ