خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل ارتباط مردگان با انسانهای دنیایی!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ارتباط مردگان با انسانهای دنیایی! :

آیا اصولا ارواح مردگان توجهی به عالم دنیائی دارند؟ و از جریانات
دنیا که در آنجا زندگی می کردند باخبرند؟ و تاثیر رفتار بازماندگان، در افعال و
نتایج کار آنها چیست؟ و از این برقراری ارتباط چه نفعی عایدشان می گردد؟ و به چه
نحوه است؟ .

در مقاله گذشته ارتباط انسان های دنیائی را با ارواح مردگان و نحوه
انجام آن را توضیح دادیم. در این مقاله می خواهیم نحوه ارتباط مردگان با انسان های
دنیوی و فامیل و خویشاوندان و نتیجه این اعمال را بررسی نمائیم.

ارتباط مردگان با انسان های دنیوی در روایات و احادیث رسیده از
پیشوایان اسلام به صورت زیارت و ملاقات آنان با انسان های دنیوی مطرح و ذکر گردیده
است چنانکه اسحاق بن عمار که یکی از یاران امام موسی کاظم علیه السلام می باشد،
می گوید:

«به امام کاظم گفتم: آیا مؤمن بعد از مردن، در عالم برزخ، اهل و
عیال و خویشاوندان خویش را ملاقات می کند؟ پاسخ دادند: آری » ^(۱) .

حال این سؤال مطرح است که آیا این ملاقات و برقراری رابطه
انسان های مرده، در قالب مثالی با انسان های زنده در دنیا منحصر به مؤمنین است
چنانکه ظاهر روایت بالا حکایت از آن دارد؟

پاسخ آن منفی است. زیرا روایات زیادی وارد است که مؤمن و کافر در
اصل ملاقات، با یکدیگر فرق ندارند، کفار و بدکاران و غیر آنان نیز اصل رابطه با
عالم دنیا با خویشاوندان و فرزندان خویش را می توانند داشته باشند منتها طبق
روایات و احادیث منقول، چگونگی ملاقات مؤمنین با کفار و مشرکین و بدکاران و غیر آن
با یکدیگر فرق دارد و نتیجه آن دو نیز متفاوت است.

چنانکه در روایتی از «حفص بن بختری » از امام صادق علیه السلام
چنین وارد است ^(۲) :

امام صادق علیه السلام فرمود:

«مؤمن اهل و عیال و خویشاوندان خود را دیدار می کند و می بیند آنچه
را که دوست دارد و از او مخفی می شود آنچه را که آن را دوست ندارد و کافر نیز اهل
و عیال خویش را دیدار می کند و لکن می بیند آنچه را که آن را دوست ندارد و از او
مخفی می شود آنچه آن را دوست دارد (یعنی درست نقطه مقابل دیدگاه مؤمن، زیرا این
نحوه ملاقات، موافق روحیه و اعمال مؤمن و کافر است چون این حالت را از همان دنیای
مادی به ارمغان آورده اند و درست نتیجه مستقیم افعال آن دو می باشد» .

چنانکه خوانندگان عزیز ملاحظه می کنند مؤمن و کافر در اصل ملاقات
با زندگان دنیائی با خویشاوندان و اهل و عیال خویش، مساوی و برابر هستند و لکن در
نحوه ملاقات و نتیجه حاصل از آن با یکدیگر فرق دارند، مؤمن آنچه را که دوست دارد
می بیند و آنچه را که از آن کراهت دارد نمی بیند یعنی مؤمن یک حالت وجد و شادمانی
و آرامش روح دارد و لکن کافر آنچه را که دوست ندارد می بیند و آنچه را دوست دارد
نمی بیند چون روحیه کافر با این نوع نمایش و شرح حال و ملاقات، تناسب دارد چنانکه
در روایتی از ابی بصیر از امام صادق علیه السلام چنین نقل شده است ^(۳) :

امام صادق علیه السلام فرمود:

«هیچ مؤمن و کافری نیست جز اینکه اهل و عیال خویش را به هنگام ظهر
دیدار می کند و مؤمن موقعی که می بیند اهل و عیالش، عمل نیکی انجام می دهند، ستایش
خدا می کند ولی کافر هنگامی که می بیند که وابستگان او عمل شایسته ای انجام
می دهند در عالم مثال، ناراحت شده و در نتیجه حالت حسرت به او دست می دهد» .

البته ملاقات مؤمن و کافر نیز آزادانه و بدون محدودیت انجام
نمی گیرد، بلکه همراه آنها، دو فرشته مامور الهی نیز هستند چنانکه در روایتی از
امام ابوالحسن اول (امام موسی بن جعفر علیه السلام) سؤال شده است:

آیا مؤمن با اهل و عیالش دیدار می کند؟ ^(۴) .

امام در پاسخ سؤال مذکور فرمود:

«آری مؤمن با اهل و عیال خود ملاقات می کند زیرا خداوند به او
اجازه می دهد همراه و فرشته ای که با او هستند و اعمال او را تحت کنترل دارند، با
افراد فامیل خود دیدار کند» .

سؤال:

حال این سؤال مطرح می شود که مقدار این ملاقات بین مردگان و زندگان
چه مقدار بوده و چه زمانی می باشد؟ .

پاسخ:

پاسخ این سؤال این است که مقدار این ملاقات و فاصله زمانی بین
دیدارها با ملاحظه دیدگاه پیشوایان اسلام ممکن است هر روز یا هر دو روز و یا هر سه
روز و یا روز جمعه و… انجام پذیرد و زندگانی در عالم مثال و برزخ از این جهت با
یکدیگر مختلف بوده، یکنواخت نیستند و مقدار این ملاقات و کیفیت آن بستگی به مقدار
و کمی و زیادی اعمال خوب و یا بد میت در دنیا دارد چنانکه از امام صادق علیه
السلام وارد شده است که فرمود:

«از مردگان کسانی هستند که هر روز جمعه، خویشاوندان خویش را دیدار
می کنند و برخی از آنان بر اساس اندازه و قدر اعمال و رفتاری که داشتند برنامه
دیدار آنان با انسان های دنیائی، قرار داده شده است » ^(۵) .

همچنین اسحاق بن عمار از امام ابوالحسن اول (موسی بن جعفر علیه
السلام) چنین نقل می کند:

«راوی می گوید: از امام معصوم ابوالحسن اول علیه السلام سؤال کردم
آیا مؤمن با اهل و عیال و خویشاوندان خویش بعد از مردن ملاقات می کند؟ فرمود: آری
سپس سؤال کردم: مدت این ملاقات چه مقدار است؟ فرمود: مقدار این ملاقات وابسته
است به اندازه فضائل و نیکی های آنان، برخی از مردگان در هر روز با خویشاوندان
خویش ملاقات دارند و برخی از آنان در هر دو روز و برخی دیگر هر سه روز. راوی سپس
می گوید: امام علیه السلام در ضمن کلماتشان فرمودند: کمترین افرادی که می توانند
ملاقات با خویشاوندان خویش داشته باشند، همان روز جمعه می باشد. سپس راوی سؤال
می کند که این ملاقات در روز جمعه در کدام ساعت می تواند باشد؟ فرمود: به هنگام
ظهر» ^(۶) .

جمع بندی روایات

از روایت بالا و سایر روایات منقول از پیشوایان اسلام چند مطلب مهم
زیر استفاده می شود:

۱. اصل دیدار مردگان و ملاقات آنان با اهل و عیال و خویشاوندان
خویش یعنی ادامه رابطه آنان با انسان های دنیائی از دیدگاه پیشوایان اسلام، عملی
بوده، امکان پذیر است.

۲. این ملاقات می تواند محدودیتی نداشته، ادامه داشته باشد.