خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تلاش های دکتر رواقی بارآورد

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تلاش های دکتر رواقی بارآورد :

«زبان فارسی فرارودی» که به زبان تاجیکی نیز اشتهار دارد، عنوان کتابی است از دکتر علی رواقی. بر این کتاب، پرفسور رحیم مسلمانیان قبادیانی، معرفی تحلیل گونه ای نوشته ای است و به برخی نکات مثبت و نکاتی از نارسایی های آن از زاویه نگاه خویش اشاره کرده است. مسلمانیان قبادیانی، اهل تاجیکستان و استاد ادبیات فارسی (تاجیکی) در آن سرزمین بود. وی سالیانی است که در ایران – وطن خویش- سکنی گزیده و در عرصه تحقیق و نوشتن، فعالیت جدی دارد.

فایل پاورپوینت کامل تلاش های دکتر رواقی بارآورد

دکتر علی رواقی، کار بزرگی را انجام داد: به دنبال زحمات بیش از بیست ساله، کتاب بزرگ حجم «زبان فارسی فرارودی قدس سره تاجیکی [ »- را به چاپ رساند (۱). در پیشگفتاری، که ۹۳ صفحه دارد، اطلاعاتی مفصل درباره زبان تاجیکی، تاریخ آن، پیشرفت و شکست هایش، سبب های این اتفاقات به قلم آمده.

کتاب از واژه « آب» آغاز یافته، با «یک لخت» به پایان می رسد، و در مجموع تفسیر و توضیح بیشتر از ۳۳۰ مدخل را دربردارد. این نکته شایسته تأکید یافته که:«گونه فارسی فرارودی یا زبان فارسی ماوراءالنهری جغرافیایی ایران تفاوت های واژگانی، ساختاری و آوایی دارد». (ص ۱۰).

در واقع، از سده شش میلادی، در شمال شرقی ایرانویچ تاریخی، در زمینه زبان های مستقل سغدی، خوارزمی، دری، سکایی، بلخی، و … یک زبان- دری- تشکل یافت و رشد کرد و جایگزین زبان های دیگر شد. حق با استاد رواقی است که زبان هر منطقه ویژگی های خود را دارد:«اگر چه زبان فارسی، زبان کاربردی در سراسر ایران بوده است، ولی همین زبان به دلایل مختلف سیاسی، اجتماعی، اقلیمی و اقتصادی، و اثرپذیری از گونه ها و گویش های محلی و زبان های ایرانی دیگر، در حوزه های گوناگون، ناهمگونی ها و ناهمخوانی هایی پیدا کرده است، و از این روست که از گذشته های بسیار دور و دوره آغازین فارسی نوین، با گونه فارسی فرارودی تفاوت های واژگانی و ساختاری و آوایی داشته و دارد». (ص ۲۲)

نویسنده پیشگفتار، این معنا را نیز درست تأکید کرده:«متون فارسی نشان می دهند که زبان فارسی در حوزه های جغرافیایی مختلف، هم از نظر واژه و هم از نگاه ساخت و آوا، ناهمخوانی و ناهمگونی های فراوان دارد»(ص ۲۲) . این گفته واقعیت دارد که «زبان فارسی فرارودی از همان آغاز، ناهمگونی های واژگانی، ساختاری، صرفی، و نحوی فراوانی با زبان معیار آن روزگار و گونه های دیگر زبان فارسی داشته است (ص ۲۳) . این یافته نیز قابل توجه است:«دریافته ایم که گونه فارسی ماوراءالنهری، با نگهداشتن بسیاری از ویژگی های واژگانی و ساختاری و آوایی خود، از زبان های ایرانی میانه شرقی سرچشمه گرفته بود. اکنون برای توانمند کردن بیشتر خود، به سراغ برخی از گویش ها و گونه های دیگری از زبان فرارود رفته است»(ص ۵۰).

با گذشت زمان، اکنون سه کشور داریم و با یک زبان، گفت و گو می کنیم که در ایران «فارسی» می گویند و در افغانستان همان «دری» و در تاجیکستان «تاجیکی». اصطلاحات «پارسی» و «دری» قدیمی هستند، اما «تاجیکی» نیز تازه نیست، در نیمه سده نوزده ضبط شده است. مؤلف پیشگفتار این واقعیت را درست به قلم داده:«ناهمخوانی زبانی میان گونه های زبان فارسی این سه کشور، بدان اندازه نیست که در درک سخن یکدیگر بازمانیم» (ص ۶۲).

در ضمن، دکتر رواقی این واقعیت را پی برده که میان گفت و گوی مردمی و زبان معیار در منطقه ها، ویژگی خود را داشته است، در حالی که زبان «فردوسی و بیهقی و انوری یک زبان ادبی نوشتاری است و حتی نظامی و خاقانی و مجیر بیلقانی با همه تفاوت های زبانی، که با نویسندگان و سرایندگان دیگر حوزه های جغرافیایی دارند، بی گمان بیشتر رنگ و چهره ای ادبی دارند تا محلی و حوزه ای» (ص ۶۳).

ناخواسته این پرسش پیش می آید: چرا در خراسان بزرگ، زبان گفتاری از نوشتاری (ادبی – معیار) تفاوت داشته، و اما در این سوی، تفاوت نظررس نیست؟ مؤلف خود این واقعیت را پی برده که درزبان کنونی تاجیکان ، واژه های باستانی هنوز هم کاربرد دارند:

«خواندن نوشته های نویسندگان معاصر فرارودی مرا شگفت زده می کرد. چرا که بسیاری از کاربردهای واژگانی و ساختاری متون قدیم فارسی را در لابه لای سطرهای نوشته های معاصر فرارودی می دیدم قدس سره…[ و بسیاری از آنها درفارسی معاصر ما کارآیی نداشتند» (ص ۸۳).

پرسشی پیش می آید: دلیل این واقعیت که میان گفتار و نوشتار در «این سوی» تفاوت به نظر نمی رسد، چه باشد؟

دکتر رواقی می گوید:« این واژه ها در زبان گفتار و نوشتار مردم آن دیار، کاربرد داشته و دارند. اما درحوزه زبان نوشتاری کشورما «ایران» این واژه ها چندان کارآیی ندارند.

چرا که شما بسیاری از این واژه ها، نتیجه اثرپذیری زبان فارسی فرارودی از واژگان زبان های ایرانی میانه شرقی است»(ص ۸۴).

مؤلف، این نکته را نیز اشاره کرده:«نوشته های فرارودی نشان می دهند که حدوداً از قرن هفتم تا قرن دهم، گونه گفتاری و نوشتاری حوزه ماوراءالنهر با یکدیگر همراه می شود و زبان فرارودیان آمیزه ای می شود از پاره ای از ویژگی های زبان گفتار و نوشتار. از شدت کاربرد واژه های محلی، کاسته می شود و شاعران و نویسندگان کمتر دوگونه گفتاری و نوشتاری را جداگانه به کار می گیرندقدس سره…[ اما به دلایل گوناگون، پاره ای از ناهمخوانی های ساختاری و واژگانی گونه فارسی فرارودی، که از زبان های ایرانی میانه شرقی اثرپذیری داشته است، همچنان دراین زبان پایدار می ماند.»(ص ۶۴). این نتیجه گیری درست است، اما دلیل این واقعیت، یعنی دوگانگی درآن طرف و یگانگی دراین طرف چه باشد؟

این حقیقت است که ماه نیز داغی دارد: دراین کتاب ارزشمند هم نارسایی هایی به نظر می رسد. از جمله گفته شده:«از این سه سده نخست هجری اثری به زبان فارسی