خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) شامل 33 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علل پنهانی حمله مغول به ایران و سقوط بغداد (۴) :

ابن تیمیه ناشر تهمت دخالت خواجه طوسی در
سقوط بغداد

حدود شصت و پنج سال پس از سقوط بغداد، برای اولین بار، ابن تیمیه
بود که دخالت خواجه در سقوط بغداد را جعل کرد و دیگران از او گرفتند .

ابن تیمیه، احمد بن محمد (متوفای ۷۲۸ه ق) تئوریسین فکری و مذهبی ای
به شمار می رود که پیدایش وهابیت در یکصد سال پیش و سپاه صحابه با قتل عام هایش و
نیز طالبان در این اواخر، در افغانستان، از طرز تفکر او نشئت گرفته است . وی
کتاب هایی در رد علامه حلی، مدافع علمی و کلامی متبحر شیعه و اهل بیت علیهم
السلام، نوشته است که «منهاج السنه » یکی از آن هاست . او طرفدار نهضت سلفیه و
بازگشت به سلف صالح و طرفدار فقه خشک «احمد حنبل » از رهبران اهل سنت است . او
مبدع مذهب افراطی جدیدی است که بیشترین حملات تند را نسبت به تشیع دارد .

حنبلی ها از دیرزمان در محلات بغداد نفوذ تند و ضد شیعی و به قول
خود; رافضه داشتند، حتی طبری مورخ مشهور با همه دفاعیاتش از تسنن، وقتی کتابی با
عنوان «طریق الولایه » در اسناد حدیث غدیر نوشت، متهم به رفض شد . و برای این که
مبادا قبرش را بشکافند و جسدش را آتش بزنند، طبق وصیتش او را در خانه خود دفن
کردند .

اینان خانه و کتابخانه «شیخ طوسی » (شیخ الطائفه) را در محله
شیعه نشین بغداد; «کرخ » سوزاندند و او مجبور شد به «نجف » مهاجرت کرده، در آنجا
دوباره خانه و کتابخانه ای ترتیب دهد .

در عصر مستعصم و وزیرش علقمی، همین حنابله همراه فرزند خلیفه
ابوبکر بن مستعصم، شیعیان محله کرخ را قتل عام کرده و خانه هایشان را به آتش
کشیدند; یعنی گویا خطر شیعه برای این متعصبان خشک از خطر حمله مغول به سرزمین
اسلام و یا جنگ های صلیبی بیشتر بود! .

ابن تیمیه عملا با این تفکر به کوبیدن افکار مکتب اهل بیت علیهم
السلام و شیعه دامن زد و پس از او شاگردش «محمد بن ابی بکر بن ایوب سعد زرعی
دمشقی » ، و «ابن قیم جوزیه » ^(۱) مسائل و مطالب او را بیشتر باز کردند
.

متهم ساختن خواجه نصیر الدین طوسی

یکی از مسائلی که آن ها دامن زدند، کوبیدن رافضه و ایران به
دستاویز سقوط بغداد است . آنان از موج تاثیر اندوه و نفرت مسلمین از قتل عام مغول
در بغداد بهره جسته و بذر نفرت و کینه شیعه و ایران و به ویژه عالم بزرگ کلامی،
ریاضی دان و منجم و صاحب رصدخانه «خواجه نصیر الدین طوسی » را در افکار مسلمین اهل
سنت پاشیده و او را مسبب اصلی و عامل سقوط بغداد معرفی کردند، آن هم درست یک قرن
پس از سقوط بغداد .

جالب این جا است که ده ها کتاب تاریخی پیرامون جریان سقوط بغداد و
شرح گزارش ها و حتی چگونگی مقدمات و نامه های «هلاکو» به «المستعصم » نوشته شده و
علل و عوامل سقوط بغداد را پیش از سقوط تا قتل عام و پس از سقوط بیان کرده است .
اما در این میان حتی یک نفر و یک گزارش از خواجه به عنوان عامل و محرک نام نبرده
است و این حرف تنها از افکار ضد شیعه و مکتب اهل بیت علیهم السلام ابن تیمیه، آن هم
پس از صد سال; تراوش کرده و ساخته شده و بعدها به وسیله شاگردانش پی گیری شده است،
و آنگاه دیگر مورخان پس از او در منابع خود آورده اند و متاسفانه در منابع شیعی
نیز سرایت کرده و به تبع نقل از پیشینیان، در کتاب هایشان نوشته اند .

تهمت های ابن تیمیه نسبت به خواجه نصیر الدین طوسی وقیح ترین تهمتی
است که از یک عالم سنی نسبت به یک عالم والامقام شیعی زده می شود . و این از همان
تهمت هایی است که از دیر زمان به تشیع یا رافضیان می زدند و شاید اوج شهرت علمی
خواجه و تبلور شیعه در عصر وی موجب بروز کینه دیرین آنان شده باشد .

تهمت های ابن تیمیه و شاگردانش

ابن تیمیه می نویسد:

«خواجه، خان مغول را به قتل خلیفه و قتل علما تحریک کرده و بساط
خلافت را برچید» ^(۲) .

او آدم بی مبالاتی در دین بود، شعائر اسلامی را مراعات نمی کرد،
مرتکب فواحش می شد، نماز نمی خواند و در ماه رمضان (شراب) و مسکرات می نوشید و زنا
می کرد» ^(۳) .

ابن قیم جوزیه، از شاگردان بنام او به دنبال استادش، خواجه را به
باد اتهام و دشنام می گیرد و الفاظ رکیکی را نثار وی می سازد و می گوید:

«خواجه شریک قتل خلیفه و علما بوده است » ! !

«او منکر معاد و تعلیم دهنده سحر بود و بت ها را عبادت می کرد» ^(۴)
.

سبکی نیز به پیروی از ابن تیمیه خواجه را در فتح بغداد متهم کرده
است ^(۵) .

«خواندمیر» نیز او را متهم ساخته است ^(۶) . برخی از
مستشرقان و نویسندگان تاریخ ایران کمبریج، چنان مطالبی را از ابن تیمیه و دیگران
گرفته اند ^(۷) . «ادوارد براون » و دیگران نیز از او متابعت کرده اند ^(۸)
.

برخی از علمای شیعه که خود شاهد جور و ستم حکام تسنن به ویژه
جنایات حنابله; در قرن دهم قمری بودند و حتی پسر مستعصم، در فجایع محله کرخ بغداد،
خواجه را ستوده اند . قاضی نورالله شوشتری (متوفای ۱۰۹۱ه ق) ^(۹) که
متاثر از نوشته های پیشینیان و موضع گیری شیعه در برابر خلفا بود و نیز بعدها محمد
باقر خوانساری در «روضات الجنات » در ستایش خواجه و علیه عباسیان مطالبی آورده اند
^(۱۰) .

برخی محققان بر اثر همین موضع شیعه در رابطه با کشتار توسط خلفای
عباسی و اختلاف شیعه و سنی، درباره خواجه بی دقتی کرده و راجع به سقوط بغداد و نقش
درجه اول خواجه در آن نسبت تند داده و گفته اند ^(۱۱) : دست تشیع از
آستین مغول درآمد ^(۱۲) برخی از نویسندگان عصر صفوی نیز در برابر تعصب
دوره عثمانی به گونه ای به این مطالب دامن زدند، و در مشارکت خواجه در سقوط بغداد،
با توجه به گفته های ابن تیمیه ^(۱۳) و سبکی و ابن جوزیه، به این مطالب
اتفاق نظر دارند .

دکتر شبیبی جمله مهم و جالبی دارد . او می گوید:

«داستان فتح بغداد گرچه نتیجه ایغاز و روح سلطه گری مغول در
براندازی همه حکومت ها از ترکستان تا عراق بود، لیکن به دلیل عناد و دشمنی دیرین
سنی و شیعه گناهش به گردن شیعه افتاد» ^(۱۴) .

حضور علمای اهل سنت در سقوط بغداد

برای آنان تنها اسم خوا