خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام

با فایل فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام شامل 47 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سازمان وکالت در سیره امامان شیعه علیهم السلام :

چکیده

نهاد وکالت از عصر امام صادق علیه السلام مطرح و سازمان دهی شد، در عصر امامان بعدی روز به روز بر دامنه فعالیت آن افزوده گردید و در شرایط سیاسی و اجتماعی گوناگون، تغییرات و تحوّلاتی را تجربه کرد. از جمله اهداف این سازمان، پدیدآوردن مجموعه ای از وکیلان، با برنامه ای مشخص بود تا در گوشه و کنار جهان اسلام، به ویژه در سرزمین هایی که شمار شیعیان بیشتر بود، به فعالیت بپردازد. این سازمان نقش مهمی در برقراری ارتباط میان شیعیان و مراکز استقرار رهبری شیعه ایفا می کرد.

مقدّمه

«سازمان وکالت» به معنای مجموعه ای از فعالیت های هماهنگ تحت رهبری واحد بود که از عصر امام صادق علیه السلام به بعد مطرح شد و دارای وظایف مشخص و ویژگی های خاصی بود.(۱) این سازمان توسط امامان معصوم شیعه نظارت و هدایت می شد و در این زمینه ها، هر کدام دارای سلسله فعالیت هایی متناسب با این مقام بودند؛ مانند تعیین یا عزل وکلا، معرفی شخصیت مثبت یا منفی آنان به جامعه شیعه، نظارت بر کار وکلا، معرفی جریان های دروغین وکالت، تأمین مالی وکلا و اموری دیگر. در کنار رهبری، کسانی به عنوان وکیل ارشد یا سر وکیل، کار نظارت بر فعالیت وکلای یک یا چند منطقه را برعهده داشتند.

یکی از عوامل اساسی ایجاد نهاد وکالت، لزوم ارتباط بین ائمّه اطهار علیهم السلام و پیروان آن ها بود؛ زیرا در هر نظام دینی، سیاسی، اجتماعی، ارتباط بین رهبری و اعضای آن اجتناب ناپذیر است. بنابراین، باید کسانی از سوی امامان شیعه تعیین می شدند و به عنوان وکلای آنان نقش ارتباطی را بین امام معصوم (به عنوان رهبر جامعه) و شیعیان بر عهده می گرفتند.

سیر فعالیت ها

با توجه به گستردگی جهان اسلام و پراکندگی شیعیان در نقاط گوناگون، اعم از عراق، حجاز، ایران، یمن و مصر، و با توجه به وسایل ارتباطی آن عصر و نیز فراوانی پیروان، امکان سفر به مراکز سکونت امامان معصوم علیهم السلام میسّر نبود. لزوم ارتباط آنان با امام، تشکیل چنین سازمانی را ضروری می ساخت. علاوه بر آن، با توجه به جوّ خفقان و فشارهای شدید علیه امامان شیعه و عدم امکان ارتباط آزاد و مستقیم آنان با شیعیان، ضروری بود برای کاهش ارتباط مستقیم شیعیان با امامان معصوم، کسانی نقش واسطه را بین امام و پیروانش، برای حفظ جان طرفین و به طریق اولی، برای حفظ مکتب بر عهده داشته باشند. از این رو، هرگز نهاد وکالت را از بدو تأسیس تا آخر عصر غیبت صغرا، در برابر حکّام ولایات و عوامل حکومت دارای فعالیت آشکار و علنی نمی یابیم؛ چرا که نهاد وکالت در نظر حکّام عباسی وظیفه ای فراتر از جمع حقوق الهی و زکات و مانند آن بر عهده داشت؛ چنان که این نکته از اتهام منصور عبّاسی نسبت به معلّی بن خنیس، وکیل امام صادق علیه السلام مبنی بر جمع اموال برای کمک به قیام محمّد بن عبداللّه استفاده می شود.(۲)

بدین روی، با گسترده شدن تضییقات، فعالیت نهاد وکالت نیز گسترش یافت؛ چنان که در عصر امام کاظم علیه السلام ، که حضرت توسط هارون، خلیفه عبّاسی، محبوس و محدود شد و ارتباط مستقیم ایشان با شیعیان کاهش یافت، آن حضرت به تقویت و گسترش نهاد وکالت اهتمام ورزید و با تعیین وکلای متعدد در نقاط گوناگون، عدم امکان ارتباط مستقیم شیعه را با خود تا حدّ زیادی جبران کرد.

در دوران امام رضا و امام جواد علیهماالسلام نیز فعالیت نهاد وکالت همچنان تداوم یافت. در دوران امام جواد علیه السلام کارگزاران و وکلای امام در بسیاری از ولایات مانند سیستان، بست، ری، کوفه و قم فعالیت داشتند.(۳) در چند سال آخر امامت ایشان، تشکیلات و فعالیت های وکلای امام توسعه یافتند.(۴)

امام نهم با شنیدن فرمان معتصم در خصوص احضار ایشان به بغداد، از نماینده خود، محمّد بن فرج، خواست تا خمس را به فرزند ایشان، امام علی الهادی علیه السلام بدهد.(۵)

پس از شهادت امام جواد علیه السلام در سال ۲۲۰ ق، وکلای برجسته جلسه ای سرّی در منزل محمّد بن فرج تشکیل دادند تا امام هادی علیه السلام را به عنوان امام جدید معرفی کنند؛(۶) زیرا در این زمان، به علت نبودن تماس مستقیم بین امام و شیعیان، نقش سیاسی و مذهبی نهاد وکالت افزایش یافت و به تدریج، تنها مرجعی گردید که می توانست حقّانیت امام جدید را تعیین و ثابت کند.

در دوران امام هادی علیه السلام نیز اهمیت نهاد وکالت رو به افزایش یافت؛ از جمله وکلای آن امام، علی بن مهزیار و ابراهیم بن محمّد همدانی بودند. در این دوران، متوکّل به بازداشت و دست گیری شیعه امامیه دست زد. برخی از وکلای امام هادی علیه السلام در بغداد، مدائن، کوفه و سواد، زیر شکنجه به شهادت رسیدند و عده ای دیگر نیز زندانی شدند؛(۷) از جمله علی بن جعفر از وکلای امام هادی علیه السلام به دستور متوکّل زندانی شد. وی پس از آزادی از زندان به دستور امام هادی علیه السلام به مکّه رفت.(۸)

اقدامات متوکّل لطماتی جدّی بر نهاد وکالت وارد آورد و امام دهم برای رفع خلأ ناشی از دستگیری وکلا، کارگزاران جدیدی منصوب کرد؛ از جمله ابوعلی بن راشد را به عنوان وکیل خود در ناحیه بغداد و مدائن و سواد برگزید و ایّوب بن نوح را به کارگزاری خود در کوفه منصوب کرد.(۹)

علی رغم اعمال شیوه های خشن از سوی متوکّل، امام هادی علیه السلام ، خمس و سایر وجوهات شرعی را از وکلای خود دریافت می کرد، و در جهت تقویت و نظم بیشتر فعالیت های سازمان وکلای خود سفارش نمود قلمرو خاص خود را رعایت کنند و در امور سایر وکلا دخالت ننمایند.

با وجود لطمات و ضربه هایی که به نظام وکالت وارد آمد، این سازمان همچنان به کار خود ادامه داد و در دوران امام حسن عسکری علیه السلام به علت پراکندگی شیعیان در شهرهای گوناگون، بخصوص مناطقی همچون نیشابور، بیهق، کاشان، ری و قم، که محل تجمّع شیعیان امامی بود، ارتباط منظّم و دقیقی مورد نیاز بود تا راهنمایی های امام به شیعیان ارائه شود و بدین روی، از میان چهره های برجسته و درخشان شیعه، امام حسن عسکری علیه السلام وکلای ارشدی را برای نواحی گوناگون منصوب نمود تا بر فعالیت سایر وکلا نظارت داشته باشند. از میان این نمایندگان، می توان از ابراهیم بن عبده، نماینده امام در نیشابور یاد کرد که شعاع وکالت و فعالیت وی تمام نواحی نیشابور را دربرمی گرفت.(۱۰)

امام حسن عسکری علیه السلام نامه ای طولانی برای ابراهیم بن عبده فرستاد که موضوع آن به ویژه هدایت شیعیان در شیوه پرداخت واجبات مالی آنان بود، همچنین معرفی وکلا و اینکه حقوق مالی امام، بایستی از طریق وکلای مناطق به وکیل اصلی رسانده شوند. این ها از جمله نکاتی بودند که در توقیع امام به روشنی به چشم می خورند.(۱۱)

از مهم ترین وکلای امام حسن عسکری علیه السلام ، که بعدها به منصب نیابت خاص امام دوازدهم علیه السلام رسید، عثمان بن سعید بود که از سوی امام هادی و امام حسن عسکری علیهماالسلام به وکالت برگزیده شد و حضرات ائمّه اطهار علیهم السلام بر اعتماد خود نسبت به وی بارها تأکید کردند.(۱۲) وی در رأس سلسله مراتب وکلا در دوران امام حسن عسکری علیه السلام قرار داشت و کارگزاران یمن زیر نظر مستقیم عثمان بن سعید انجام وظیفه می کردند.(۱۳)