خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی*

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی*!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* شامل 120 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جایگاه عفاف در قوانین و حقوق اجتماعی* :

چکیده
از ویژگیهای عمده عصر مدرنیته، بی توجهی به مبانی اخلاقی در ساماندهی روابط اجتماعی و تدوین مفاد حقوقی است. از سوی دیگر بجاست که عفاف به عنوان یک پدیده ارزشی و صفت و ملکه درونی سیرت ساز و صورت آفرین، در بررسی علل و عوامل چالشهای حقوقی، اخلاقی و اجتماعی مورد تحلیل و ارزیابی عقلی و نقلی قرار گیرد.
هدف از نگارش این مقاله تأثیر عفاف در سلامت روان فرد، خانواده و جامعه است و از آن جهت که گرایشات حقوقی برخاسته از نگرشهای فکری است، ابتدا جایگاه این صفت ارزشی در تدوین قوانین و حقوق مورد ارزیابی قرار گرفته و به مصادیق آن در حقوق اجتماعی از دیدگاه قرآن کریم اشاره شده، سپس نقش اراده جمعی در سرنوشت اجتماعی بررسی گردیده است. همچنین از نظر تعاملات کلامی و رعایت حقوق گفتاری، نقش عفاف در سالم سازی ارتباطات زبانی مورد ارزیابی قرار گرفته و به دلیل روش مخاطب شناسی خاص قرآن کریم، اقسام تعاملات گفتاری مورد بحث واقع شده است و پس از تطبیق نظامهای حقوقی الهی و غیر الهی، نقش مبانی اخلاقی در شکل گیری موضوعات اجتماعی و حقوقی بیان گردیده است.

 کلیدواژه:
عفاف، خاستگاه حقوق، عفت اجتماعی، لین، بلیغ، سدید، معروف، میسور، مخاطب شناسی مقدمه
شاکله زندگی بشر و متدلوژی حیات او دارای صورتی ظاهری و سیرتی باطنی است که هر دو تأثیری عمیق و تعاملی متقابل دارند.
از طرفی گستره زندگی انسان و توسعه لحظه به لحظه آن و دایره پیچیده ارتباطات، او را پیوسته یا به عرصه فعل می کشاند یا انفعال؛ یعنی او یا مبدأ ایجاد تحول است یا جایگاه پذیرش و انقیاد .
بنابر اصل اول « اصل تأثیر و تأثر سیرت و صورت» هر چه بطن حیات بشر هدفدارتر و به حقیقت پذیری و واقع گرایی نزدیکتر باشد، متن آن از صفا و شیرینی و زیبایی و هدفمندی بیشتر برخوردار است.
در اینجا سوال اساسی انسان این است که: عوامل سیرت ساز و صورت آفرین کدام است؟
بنابر اصل دوم «گستردگی زندگی و لزوم ارتباطات» باید به غایتی اندیشید و به سویی رهنمون شد که به نظام مندی معقول، نتیجه و رویکردی سعادت آفرین منتهی گردد.
اینجاست که در آشفته بازار افکار و عقاید مختلف و نحله های متعدد و از سوی دیگر هیاهو آفرینی دنیاطلبان و جنجال گری باطل اندیشان و سلطه گران نظام جهانی، باید چاره ای بنیادین اندیشید و راه را از چاه، حقیقت را از مجاز، ثبات را از تزلزل، حق را از باطل و نور را از ظلمت جدا نمود.
بر این اساس سؤال دیگر این است که با توجه به فرصت کم و پیشگیری از هدر رفتن سرمایه ها و مطامع طمع ورزان چه مسیری را باید انتخاب نمود که به غایتی مطلوب و نهایتی بدور از خسران رسید؟
نکته ای که در پاسخ به اینگونه سؤالات عمدتاً، مورد غفلت قرار می گیرد و با وجود بی توجهی بشر و رویکرد فرهنگ تجدد گرایی و مدرنیسم، نقش کلیدی در حل اینگونه مسایل دارد، توجه به حقیقت وجودی انسان، نوع نیازها و نقطه آغازین و پایانی زندگی اوست. اینکه انسان در عین حضور در عرصه زندگی مادی آمیخته ای از ارزشهای معنوی است، اینکه او رسالت تحقق و ترسیم زیباترین حقایق را در گذر از زندگی مادی و به تعبیر قرآن معبر «أسفل سافلین» دارد، و گستره احتیاجات او فراتر از نیازمندیهای مادی است و فرونگری در عرصه اندیشه مادی، فرانگری را در گستره حیات از او می گیرد، اینها و مواردی از این قبیل گمشده جوامع بشری است و خلاء قانونگذاری با محوریت انسان مادی از همین نقطه آغاز می شود. نقش نگرشها در گرایشات حقوقی – اجتماعی
امروزه در عرصه تبیین حقوق و وظایف، با دو نگرش مواجهیم که نقش محوری در گرایشها دارند:
نگرش الهی و خدا محوری که در فرهنگ ادیان آسمانی، تمامی حقوق بر اساس آن شکل می پذیرد. از شاخصه های بارز آن این است که حقی به عنوان «حق الله» مطرح می شود که ریشه سایر حقوق است این در حالی است که نه در مکتب حقوق طبیعی – که منشأ حقوق را طبیعت می داند – و نه در مکاتب حقوقی پوزیتویسمی – که بر اساس انگاره های توافق جمعی شکل می گیرد – این مسأله اصلاً مطرح نیست.
نگرش الحادی که بر اساس انکار یا حذف خداوند از عرصه زندگی اجتماعی و حقوقی انسانهاست. در این فرهنگ طبیعتاً حقوق و نوع ارتباطات بشر بریده از خدا تعریف می شود. چنانکه در نظامهای حقوقی رایج و نیز در کنوانسیونها و اعلامیه های حقوق بشر نه چیزی به عنوان «حق الله» مطرح است و نه چیزی به عنوان «بندگی انسان» و اطاعت از حق اینجاست که پذیرش بی چون و چرای اینگونه قراردادها در عرصه بین الملل با تضادهای فکری و مبنایی روبروست و قابلیت انطباق با قوانین اساسی نظام اسلامی یا بعضی از قوانین موضوعه را ندارد.
بعبارت دیگر در نگرش الهی، اندیشه توحیدی رأس هرم ارتباطات انسان را با خود، دیگران، عالم طبیعت و حقایق ماورای طبیعت تشکیل می دهد؛ لذا در عرصه مبانی اندیشه «حق گرایی و توحید» محور اصلی ارتباطات و حقوق و وظایف است. اصل عدالت نقطه اشتراک در نگرشها
یکی از اصول مشترک و غالب میان تمامی نگرشها، تأکید تمامی مکاتب حقوقی بر نفی ظلم و تحقق عدالت است. در این راستا، چه آنان که معتقد به حقوق فطری و طبیعی بوده اند و سرشت فکریشان بر پایه نظرات حکیمان یونان باستان مانند سقراط و افلاطون شکل گرفته و سپس نظرات سایر اندیشمندان چون «جان لاک» و «روسو» با یک تأمل و مخالفت ابتدایی نسبت به حذف «فطری بودن» آنها را تأیید و قوت بخشیده است و سپس بر حقوق طبیعی بر مبنای اصولی ثابت چون آزادی و عدالت تاکید ورزیده اند. و چه آنها که به مکاتب تاریخی و تحققی گرایش پیدا کردند و حقوق را نتیحه انعکاس نیازمندیهای عمومی ای تلقی نمودند که به تدریج و در اثر طول زمان شکل گرفته و ریشه قوانین را در (روح ملی) جستجو کردند و کسانی چون «ساویینی» حقوقدان مشهور آلمانی – که حقوق را محصول وجدان عمومی و تحول تاریخی اجتماع بشری می دانست- و پس از او افرادی همچون «بورک» در انگلستان و «ویکو» در ایتالیا و «منتسکیو» در فرانسه آن را تکمیل نمودند و چه طرفداران مکاتب تجربی که در اثر نفود افکار «بیکن» که بر خلاف روش حکیمان مکاتب قبل – که بر مبنای «عقل گرایی» در حقوق تأکید می نمودند – مبنای خود را یکباره بر اساس علوم تجربی و مشاهده قرار دادند و کسانی چون «جان استوارت میل» با طرح «وجدان اخلاقی» خواستند نظریات آنها را تعدیل ببخشند و چه طرفداران نظریه تکامل طبیعی مثل «داروین» و «اسپنسر» و چه کسانی که تمایل به مصلحت گرایی و «پراگماتیسم» پیدا کردند، با وجود نگرشهای مختلف، همگی بر این تأکید می کردند که بشر در حرکت اجتماعی خود باید به تعدیل و تحقق اصل عدالت برسد؛ (کاتوزیان، فلسفه حقوق، ج ۱، خلاصه فصل ۱) ولی از آن جهت که گاهی میان نظریات و ره آورد نگرشهای حامی تحقق عدالت، تعارض و تفاوت ماهوی ایجاد می گشت، حاصل و دستاورد این افکار، با آنچه در عرصه تئوری بدان می اندیشند، متفاوت بود.
آنچه در تبیین مفهوم عدالت روشن است و در عرصه عمل نیز مستشرقان بدان معترفند، آن است که چه به لحاظ ارائه تئوری عدالت و چه در عرصه عملی، هیچ مکتبی نتوانسته بیان جامعی در تعریف عدالت همچون شیوه علی(ع) ، چه در روشهای فردی، چه اجتماعی و چه حکومتی ارائه دهد. حتی حکمایی که با بصیرتی خاص و اندیشمندانه به این موضوع پرداخته اند، بینش آنان در نگرش تعریفی آنها دخیل بوده و بر محدودیت آن افزوده است.
مثلاً افلاطون در کتاب «جمهور» در جواب اینکه آیا عدالت ادای دین است؟ یا نیکی در حق دوستان و بدی درباره دشمنان یا اساس آن نیکوکاری است یا سرانجام عدالت عمل به نفع طبقه حاکم است؟ می گوید: عدالت آرمانی است که تنها تربیت یافتگان فلسفه به آن دسترسی دارند و به یاری تجربه و حس نمی توان بدان رسید.
سپس به لحاظ دیدی که درباره مصونیت اندیشه حکیمان دارد، می گوید: حکومت، شایسته دانایان و خردمندان و حکیمان است و عدل آن است که اینان در موضع خود قرار گیرند و به جای پول و زور، خرد بر ما بعد حکمت داشته باشد.(افلاطون، جمهور، ص ۳۸) مفهوم عدالت در آیات و کلام معصومین (ع)
از دیدگاه قرآن کریم عدالت اصلی است جهان گستر که در بطن خلقت شکل گرفته و در متن آن به وضوح دیده می شود، شهود آن برای اهل نظر و بصیرت در عالم ملک، مشهود و در عالم ملکوت، مورد اعتراف مدبران امور عالم و حاملان عرش و فرش است؛ لذا می فرماید «شهد الله انه لا اله إلا هو و الملائکه و أولوا العلم قائما بالقسط لا اله الا هو العزیز الحکیم» (آل عمران، ۱۷) و در غایتمندی فعل انسانها در مسیر تحقق این اصل می فرماید: «و السماء رفعها و وضع المیزان ألا تطغوا فی المیزان و أقیموا الوزن بالقسط و لا تخسر المیزان» (رحمان ۹-۶) و در سوق زندگی انسان به سوی اهدافی عدالت جویانه می فرماید: «ما تری فی خلق الرحمن من تفاوت فأرجع البصر هل تری من فطور». سپس چنین امر می کند: «کونوا قوامین لله شهداء بالقسط و لا یجرمنکم شنآن قوم علی ألا تعدلوا اعدلوا هو أقرب للتقوی» (مائده، ۷).
در تمامی این آیات همسویی شریعت و طبیعت و تاکید بر تحقق عدالت اجتماعی بر اساس اندیشه توحیدی و تقوای عملی با بیانی شیوا و دلنشین تبیین می گردد. همان عدالتی که گمشده جوامع بشری است و به رغم شعارهای توخالی مجامع بین المللی اثری از آن در ره آوردهای عملی سردمداران نظامهای نوین و مبلغان فرهنگ مدرنیته به چشم نمی خورد، افسوس و فغان از بیرنگی ایمان و معنویت و عشق به خوبیها و ارزشها پیوسته بلند است و به رغم تمامی این مشکلات همواره در بوقهای تبلیغاتی جهان، نفی دیانت از عرصه زندگی اجتماعی و سیاست می شود.
آموزه های وحی، آمدن انبیا، ارسال رسل و انزال کتب را در راستای تحقق عدالت اجتماعی معرفی می کند و اعلامیه نجات بشر را بدست انسانهای صالح با «لیقوم الناس بالقسط» تدوین و رمز نجات جوامع بشری را حاکمیت انسانهای شایسته ، موحد، عالم به حکم خدا، عادل و بدور از هر گونه هوی و هوس معرفی می نماید. به بشریت امی و منقطع از وحی و به بیراهه جاهلیت اخری افتاده، نهیب می زند که «لقد أرسلنا رسلنا بالبینات و أنزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط و أنزلنا الحدید فیه بأس شدید» (حدید، ۲۵)؛ آیه به این نکته اشاره می کند که: ابزار اولیه مردان عدالت گستر در جهان، برهان بر پایه کتاب، حکمت و قرآن و برخاسته از عدالت و میزان است. ولی اگر سردمداران زر و زور و تزویر در برابر کتاب و حکمت تسلیم نشوند بایستی با ابزار دیگری با آنان مقابله نمود، پس در این مسیر مردانی بزرگ چون نوح، ابراهیم، موسی و عیسی و محمدR و همچنین علی(ع)  و فرزندانش را برای کار آمدی و بیان جامعیت عملی فرهنگ وحی قرار می دهد تا مفهوم عدالت را در عرصه تاریخ زمینیان ترسیم کنند.
بنابراین زیباترین کلمه در مفهوم عدل، کلام علی و زیباترین انسان هم در تحقق آن خود اوست. و این خود رمز موفقیت و نفوذ تأثیر کلام انسهانهایی است که قبل از سخن در عرصه کارزار زندگی مرد عمل بوده اند. حضرت می فرماید: «جعل الله العدل قواما للانام و تنزیها من المظالم و الاثام و تسنیه للاسلام» (ری شهری، میزان الحکمه، ج ۶، به نقل از غرر الحکم، ص۷۸، ذیل کلمه عدل)؛ یعنی قوام زندگی بشر در سایه عدالت است و خداوند عدالت را برای پاکسازی زمین از مظالم و گناهان و آسان سازی پذیرش اسلام قرار داده است. و نیز فرمود: «بالعدل تصلح الرعیه» (رسولی محلاتی، غررالحکم موضوعی، ج ۲، ص ۹۲) «شر الملوک من خالف العدل» (همان منبع) و فرمود: «دوله العادل من الواجبات» (همان منبع) . بیان امام سجاد (ع) در خاستگاه حقوق
حدیث جامعی معروف به «رساله حقوق» از امام سجاد(ع)  نقل گردیده که در ابتدای این حدیث امام (ع) مرز اندیشه های حقوقی را به دقت از هم تفکیک می نماید؛ حضرت می فرماید:
«اعلم رحمک الله أن لله علیک حقوقا محیطه بک فی کل حرکه ترکتها او سکنه سکنتها او منزله نزلتها أو جارحه قلبتها أو اله تصرفت بها بعضها أکبر من بعض و أکبر حقوق الله علیک لا أوجبه لنفسه تبارک و تعالی.»(علامه مجلسی، بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۱۰؛ البحرانی تحف العقول، ص ۲۹۱)؛ ای انسان – که خدا ترا رحمت کند – بدان همانا خدا نسبت به تو حقوقی دارد که تو را احاطه نموده است. و تو در حصر گسترده ای از حقوق قرار گرفته ای که در هر حرکتی یا سکونی یا جایگاهی که انتخاب می کنی و ابزاری که بکار می گیری همه مستلزم حقوقی است که تو باید آنها را رعایت نمایی. و تمامی شؤون زندگی تو پیچیده به پذیرش مسؤولیت و ایفای حقوق است. اما بزرگترین این حقوق، حق خداوند است. این حق، اصل و سایر حقوق، فرع آن است.
نکته عمده دیگری که در فرهنگ اسلامی از یک تشخص خاص برخوردار است و بسیاری از دنیامداران و قدرتهای استکباری را به مقابله فراخوانده ، تفکیک سیستمی و نظام مندی در قانونگذاری و زنجیره ای بودن قوانین بهم پیوسته اسلام است؛ به طوری که هر حکم و قانون، حلقه ای از حلقه های بهم پیوسته است که در مقام تأثیر و تأثر کاملاً بهم وابسته اند.
بنابراین بین حق و تکلیف، ظاهر و باطن، ماده و معنا، دنیا و آخرت، طبیعت و شریعت نه تنها گسلی و فاصله ای نیست، بلکه وحدت رویه حاکم بر همه موجودات عالم و نظام طبیعت، وحدت مرام در نظام قانونگذاری و شریعت را می طلبد. تأثیر عفاف در وضع قوانین اسلامی
نگاه ما به موضوع عفاف یک نگاه اخلاقی و برون گرای صرف نیست و گستره ای به گستردگی ابعاد مختلف زندگی دارد. نبود یک نگاه ژرف نسبت به این موضوع در عرصه های اجتماعی و حقوقی تبعاتی دارد که خود زمینه ساز بسیاری از معضلات و مشکلات جوامع امروزی، از جمله بی توجهی به بسیاری از قوانین اصولی و مذهبی و حتی عدم رعایت آزادیهای فردی و اجتماعی است. اینجاست که در می یابیم تمامی احکام و آموزه های فقهی و حقوقی، با ارزشهای انسانی – که از عمده ترین آنها «عفاف» است – ارتباطی نزدیک دارند. با اندکی تأمل در قوانین اسلامی، نهادینه بودن این صفت را در کلیه قوانین مشاهده می کنیم.
بر این پایه نقطه افتراق و تمایز قوانین اسلامی با قوانین برخاسته از نگرشهای اومانیستی، لیبرالیستی و سکولاریستی از اینجا آغاز می گردد؛ بدین معنا که عفت و باورکردن ارزشهای درونی، نقشی بنیادین در حقوق بشر اسلامی و رعایت و حفظ آن دارد. در یک حکومت دینی شاکله قوانین اساسی و قوانین موضوعه عمومی بر ارزش باوری است، نه خود محوری و منفعت گرایی. لذا در این نوشتار در صدد آنیم که نمادی از قوانین اسلامی را با موضوع عفاف ترسیم کنیم. و در ادامه گفتار شماره پیشین – گستره عفاف در روایات – اینبار نقش این صفت را در آیات قرآن کریم جویا شویم. تقسیمات کلی در موضوع عفاف
قرآن کریم جایگاه عفاف را گاهی در آموزه های اجتماعی و روابط عمومی و گاه در آموزه های خصوصی مطرح می سازد. در بخش آموزه های خصوصی، این امر گاه در روابط خانواده مطرح می شود و گاه در پرورش ارزشهای اخلاقی در فرد مورد توجه قرار می گیرد.
همچنین نسبت به گستره عفاف در قوانین اجتماعی و روابط عمومی، گاه در خطابات فردی، تعیین تکلیف و مسؤولیت گرایی می کند و نسبت به رفتار فردی او در بین انسانها توصیه های لازم را می نماید، و گاه نسبت به خط مشی فرد در جامعه و تغییرات ساختاری و تأثیرگذار او در محیط اجتماع سخن می گوید. قرآن و مصادیق عفاف
با تأمل در این زمینه درمی یابیم که قرآن کریم در سیستم قانونگذاری خود برای همه رفتارهای اجتماعی آموزشهای بسیار حکیمانه دارد که بعضی از مصادیق آن عبارت است از : عفت در کلام و سخن گفتن، عفت در نگاه، ستر و پوشش، زینت، مقام، شهرت، عفت در صدا و پرهیز از هیاهو آفرینی، عفت در لباس، عفت در عدم تجاوز به اموال دیگران، عفت در عدم تداخل، عفت در نیت و اندیشه و عفت در بر ملا ساختن عیوب دیگران و… .
در عرصه های حقوق خصوصی بسیاری از موارد مذکور در ارتباطات داخل خانواده به صورتی زیبا و دقیق مطرح است و در روابط زوجین، والدین و فرزندان و بالعکس، نمادهایی شکوه آفرین و عزت ساز دارد.
نمود دیگر عفاف در سازندگیهای فردی است که گستره آن در کتب اخلاقی وارد است و ما به بخشهایی از آن در مقاله پیشین اشاره نمودیم. گستره عفاف در حقوق اجتماعی
در نگاه قرآن و مکتب اسلام، انسان موجودی مسؤول است و بنابر اصل «کلکم راع و کلکم مسؤول عن رعیته» (ری شهری، میزان الحکمه، ج ۴، ص ۳۲۷) در هر موقعیتی که قرار دارد علاوه بر سازندگی های فردی نسبت به محیط اطراف، تکلیف و مسؤولیت دارد. قبل از آنکه او مدافع حقوق فردی خویش باشد، موظف به رعایت حقوق و انجام وظیفه نسبت به دیگران است و هیچ حقی بدون تکلیف برای او صورت نمی گیرد؛ بر خلاف سیستم های حقوقی غالب و معمول امروز که انسان را طالب حق و بی توجه نسبت به تکلیف می انگارد. لذا تکالیفی همچون تأکید بر وظیفه امر به معروف و نهی از منکر در راستای تحقق دو مسأله اساسی است: الف : مسؤولیت پذیری انسان در محیط اجتماعی؛ ب : تأمین بهداشت محیط زیست و بهداشت روانی و اخلاقی جوامع بشری با تحقق قوانین اجتماعی. مقابله با مفاسد اجتماعی در فرهنگ وحی
فرهنگ وحی در جهت تحقق این ساختار، وظایف انسانها را ترسیم می کند و در خطابات خود در قالب امر و نهی و انذار و تبشیر، حدود و جایگاه و مسؤولیت انسانها را بطور کامل بیان می نماید؛ در سوره نور آیه ۱۹ می فرماید: «ان الذین یحبون أن تشیع الفاحشه فی الذین آمنوا لهم عذاب ألیم فی الدنیا و الآخره»؛ آنان که همت خویش را مصروف به توسعه فساد و فحشا در جامعه اسلامی می کنند، برای آنان عقوبتی دردناک است.
این آیه کریمه بر این تصریح می ورزد که: آنان که نه تنها به عفاف اجتماعی عشق نمی ورزند، بلکه علاقه و میل قلبی آنان بر ترویج فساد و بی عفتی است، مستوجب عقابی دردناک در دنیا و آخرت هستند. حال با توجه به گستره رحمت پروردگار نسبت به بندگان و توصیه به شفقت و مهربانی با انسانهای دیگر بخصوص خواهران و برادران ایمانی، دلیل این انذار و عقوبت سخت چیست؟
شاید با توجه به اهداف و مصالحی که در جعل احکام و تبیین آن در متون اسلامی است بتوان به بعضی از علل و انگیزه های شریعت در این زمینه پی برد؛ از آن جمله:
الف) نفس نیت زشت، ناپسند و قبیح است اگر چه عملی نشود؛ زیرا افعال بر اساس انگیزه های قلبی شکل می گیرد. در فرهنگ اسلامی گاه فرد به خاطر نیت بد و زشت یا نیت زیبا و خیر مورد عقاب یا ثواب قرار می گیرد.
ب) عرصه طبیعت، فطرتاً زیبا و خوشایند آفریده شده و بنای زندگی انسان بر زیبا آفرینی است؛ چون «لیبلوکم أیکم أحسن عملا» هدف زندگی اوست، بنابراین زشت آفرینی مخالف فطرت هستی و مقابل هدف زندگی بشر است.
ج (ترویج فساد، نادیده انگاری زحمات و تلاش مصلحان در روی زمین است؛ لذا قرآن کریم می فرماید: «و لا تفسدوا فی الارض بعد اصلاحها» (اعراف، ۵۶).
د) طبق حقوق اجتماعی هیچ انسانی نمی تواند در ارتباط اجتماعی خود ثبات، صلاح و طهارت جامعه را دچار مخاطره کند و این به منزله تزریق بیماری در قلب جامعه است و تأمین سلامت روان جامعه مانند تأمین سلامت ظاهری آن واجب و لازم است.
ه) ترویج مفاسد با مسؤولیت پذیری انسان منافات دارد. او مسؤول ترویج اصلاح، خیر و زیبایی است؛ مضاف بر اینکه حیطه آزادی عمل او در جامعه، به میزانی است که موجبات ضرر دیگران را ف