خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تقویت گفت و گو بین اسلام و غرب

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تقویت گفت و گو بین اسلام و غرب :

رئیس دانشگاه اسلامی بین المللی اسلام آباد

(۱)

در گفت و شنودی که ما در آستانه قرن بیست و یکم بدان نیازمندیم باید چند اصل اخلاقی بنیادی مورد توجه قرار گیرد

:

همان گونه که ولی نعمت انسانها(ص) پانزده قرن پیش در اعلامیه حقوق بشر خود در حجه الوداع اعلام کرد، سفید بر

سیاه برتری ندارد و همه انسانها فرزندان آدم اند. این اعلامیه شامل اصولی اخلاقی و بنیادی است که در این مقاله بدان

می پردازیم

.

پرنس ویلز در سخنرانی خود در مرکز مطالعات اسلامی آکسفورد

(۲)

به اختصار یادآور شد

:

«…

من قلبا معتقدم که موضوع روابط بین این دو دنیا هم اکنون بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است، زیرا از سویی

میزان سوء تفاهم بین دنیای اسلام و دنیای غرب به گونه ای خطرناک رو به تزاید است و از سویی دیگر نیاز به همزیستی و

همکاری در هیچ دوره ای از این حد بیشتر نبوده است; بویژه در جهانی که وابستگی های متقابل روزبروز بیشتر می شوند

. »

سوء تفاهم هایی که در این جا بدآنها اشاره می کنیم گوناگون اند. شاید در صدر این فهرست بتوان از به اصطلاح افراط

گرایی، تروریسم و بنیادگرایی در جهان اسلام نام برد

.

از این دیدگاه تعالیم اجتماعی و احکام اسلام غالبا سخت، کهنه و خشن معرفی می شوند; جنبشهای طرفدار تجدید

حیات اسلام ضد مردمی قلمداد می گردند و نگرش اسلام به خانواده و زنان، تبعیض آمیز، ناعادلانه و سلطه جویانه نشان

داده می شوند

.

اطلاعات گمراه کننده

رسانه های غربی از انتشار اطلاعات گمراه کننده درباره اسلام و مسلمانان بدون اغراق لذت می برند. این اتهام را غالبا

«

عینیت » نام نهاده اند و هر کس بخواهد با اسلام منصفانه روبه رو شود به آسانی برچسب طرفداری از «بنیادگرایان

اسلامی » به وی می زنند

.

این فقط یک روی سکه است. از سوی دیگر، ذهنیت یک فرد مسلمان پیچیدگیهای خاص خود را دارد. طبقه متوسطی که

بر اساس سنت تفکر غیرمذهبی غرب تربیت شده اند و در آنجا تحصیلات خود را به پایان برده اند با تردیدها و سوءظن های

فراوانی که رسانه های غربی درباره اسلام انتشار می دهند نظر موافق دارند. اینان تحت عنوان دفاع از حقوق بشر مایلند

شاهد رها شدن اسلام از قوانین – به زعم آنان – ناعادلانه اش باشند. از نظر اینها در جامعه غیرمذهبی غرب همه چیز

کافی، نو و آرمانی است. آنها فرزندان خود را برای تحصیل به غرب می فرستند و حتی به منظور رسیدن به امنیت شخصی،

آسایش و سطح زندگی بالا به غرب مهاجرت می کنند. آنها در پایتخت های کشورهای غربی حتی بیش از شهرکها و

شهرهای کشور خود احساس آرامش می کنند. شاید ما بتوانیم اینان را «فرزندخواندگان » غربیان بنامیم

.

گروه دوم مسلمانانی هستند که با دیده تحقیر، سوءظن و تا حدی خصومت به غرب می نگرند. اینان غرب را جهانی

شیطانی می دانند، و از آن جا که به استثمار غربی در گذشته ای نه چندان دور نظر دارند، استثماری که به دست

استعمارگران ایتالیایی، هلندی، فرانسوی و انگلیسی انجام می گرفت، نسبت به غرب نگرش کاملا بد بینانه دارند و چون

اسلام و جاهلیت – به هر شکل که ظاهر شود – نمی توانند همزیستی داشته باشند، بنابراین آنها معتقدند که باید روابط با

غرب کاملا قطع شود. شاید بتوان این گروه را «طرد کنندگان » نامید

.

نظم نوین جهانی

گروه سومی از مسلمانان با احساسات گوناگونی به غرب می نگرند. آنها به جهان گرایی به عنوان یک واقعیت اعتقاد دارند،

اما فراخوانی به نظم نوین جهانی آنان را نسبت به مقاصد نهایی و منافع غرب در کنترل کردن منابع اقتصادی و بازارهای

جهان دچار شک و تردیدی ژرف می سازد. آنان درباره راهبردهای توسعه که غرب با عنوان جهانی شدن اقتصاد،

رسانه های همگانی و تعلیم و تربیت مطرح می کند با نگرانی و ابهام می نگرند، آنان در اندیشه غرب، حضور یک رویکرد

اروپا مرکزی بارز را احساس می کنند، رویکردی که در استعمار اقتصادی، امپریالیسم فرهنگی و شبکه آموزشی، یعنی

آنچه به نام توسعه صورت می گیرد، بازتاب یافته است. واقعیت های زندگی حکایت از آن دارد که اگر قرار است داد و

ستدی در جهان در حال توسعه صورت گیرد یا اعتبار نامه ای یا مبادله ای اقتصادی انجام شود، جز از طریق مراکز جهان

سرمایه داری در لندن، نیویورک و توکیو مقدور نیست. اگر دانشجویی در پی آموزش پایه است نمرات او در گواهی نامه

آموزش عمومی اش

(۳)

باید به تایید دانشگاه آکسفورد یا دانشگاه لندن برسد; و حتی اگر در نیجریه، بنگلادش یا پاکستان

باشد باید متونی را که در انگلستان برای دانشجویان نوشته شده یاد بگیرد. در نتیجه وی درباره تاریخ و خیابانهای لندن

مطالب بیشتری می آموزد، در حالی که بسیاری از مذاهب دیگر جهان قوه تفکر پیروان خود را مهار و محدود می کنند،

اسلام مایل است پیروانی آزاد اندیش و منتقد داشته باشد. مساله اصلی در این جا گسستن کامل از فرهنگ، تاریخ و

ارزشهای خودی است آن گاه که [غرب] به نام جهان گرایی و توسعه یافتگی، آموزش و پرورش، یک ملت را با سنت خویش

بیگانه می کند. در واقع گروه سوم، با دیدی انتقادی به غرب می نگرند. شاید بتوانیم اینان را «منتقدان » غرب بنامیم

.

بعضی از جنبش های طرفدار تجدید حیات اسلام چنین رویکردی دارند

.

گروه چهارمی از مسلمانان از دیدگاهی مبتنی بر تمدنی نیرومند به غرب می نگرند. آنان به فرهنگ و میراث اجتماعی و

مذهبی خود می بالند، و در عین حال مایلند با دیگران تعامل داشته باشند; فکر می کنند پیام، رسالت، هدف و مقصودی

دارند که می توانند در آن با دیگران سهیم شوند; و به گفت و شنود – و نه گفتار یک سویه – باور دارند. آنها برتری اقتصادی

غرب را یک گفتار یک سویه تمدنی می دانند

.

از نظر آنها، این نگره غرب که ملل کم توسعه در حوزه اقتصادی، در سایر حوزه ها نیز توسعه نیافته اند، نوعی تحریف است

که از نظریات پیش داوری شده غربیان ناشی می شود. مسلمانان گروه اخیر این رویکرد به اصطلاح کارشناسانه را مورد

سؤال قرار می دهند. از یک سو از هر انتقاد واقعی از اسلام که از جانب غرب به عمل آید استقبال می کنند و از سوی دیگر

از نظریات قالبی و تا حدی جزمی درباره اسلام آن گونه که در رسانه ها و پژوهشهای غربی بازتاب می یابد ابراز نگرانی

می نمایند

.

گفت و شنود پر بار

گفت و شنود پر محتوا فقط زمانی تحقق می یابد که همگان بتوانند نظریات خود را ابراز کنند. در این جا هرگونه پیش

داوری راجع به یک ملت پیش از آغاز گفت و شنود مردود است

.

بلافاصله باید گفت که در واقع اگر فکر کنیم گفتگوی بین تمدنها در هر حال لازم است آغاز شود و این ما هستیم که باید