خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل جهانشمولی حقوق بشر در نظام نوین بین المللی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جهانشمولی حقوق بشر در نظام نوین بین المللی :

چکیده:به مناسبت پنجاهمین سالگرد تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، پژوهشهای دانشگاهی، کنفرانسهای علمی و مراسم گرامیداشت تصویب این اعلامیه در دانشکده های حقوق، علوم سیاسی و روابط بین الملل اکثر کشورها برگزار شده است. یکی از مباحث بسیار مهم دانشگاهی در این حوزه، جهانشمولی حقوق بشر است. با توجه به اینکه حمایت جهانی از حقوق بشر یکی از پارامترهای نظم نوین جهانی محسوب می شود، لذا بررسی میزان تقویت جهانشمولی مبانی حقوق بشر در این برهه مهم تلقی می گردد. در این راستا، اقبال و توجه کشورها به مبانی حقوق بشر از زمان پایان جنگ سرد و حتی ارائه تفاسیر مختلف از حقوق بشر، نشاندهنده علاقه مندی کشورها نسبت به حقوق بشر و ریشه دار بودن استانداردهای حقوق بشری در مناطق جغرافیایی مختلف است. این مقاله با روش علی – نظری و با ایجاد زمینه های توصیفی و تاریخی، به بررسی و تحلیل درستی یا نادرستی فرضیه مطرح شده در این تحقیق خواهد پرداخت.

مقدمه

یکی از جنجالی ترین مباحث در حوزه آکادمیک حقوق بشر، بحث «جهانشمولی » (universality) حقوق بشر است. این که آیا حقوق بشر ریشه در فرهنگ و تمدن غرب دارد و عاری از ارزشهای ملل دیگر است یا این که تمام ملل به نوعی از بعد تاریخی و فرهنگی با اصول مطروحه، حقوق بشری تفاهم و اشتراک دارند، مباحث وگفتمانهای بسیاری را ایجاد کرده است. نویسنده تحقیق در راستای همین بحث، معتقد به این فرضیه است که از زمان پایان جنگ سرد، جهانشمولی مبانی حقوق بشر تقویت شده است.

برای آزمون فرضیه فوق، به میزان استقبال کشورها نسبت به اعلامیه جهانی حقوق بشر، تصویب میثاقها و کنوانسیون های حقوق بشری به علاوه موضعگیری کنفرانس های بین المللی و اجلاسیه های منطقه ای درباره جهانشمولی حقوق بشر، و همچنین نوع برخورد بعضی از کشورها نسبت به آن، توجه شده است. آرای نظریه پردازان و شخصیتهای حقوقی، سیاسی وبین المللی نیز درباره موضوع بحث، اهمیت دارد.

این مقاله از نظر زمانی، بر دهه اخیر (۱۹۸۹-۱۹۹۹م) تاکید می کند. اما برای درک رخدادهای مؤثر در تقویت جهانشمولی حقوق بشر در این دهه، فعالیتهای حقوق بشری از زمان تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸م، پیگیری شده است.

اعلامیه جهانی حقوق بشر

بی شک یکی از منابع و سرچشمه های حقوق بشر، اعلامیه جهانی حقوق بشر است. ارزیابی جهانشمولی اعلامیه، نقش بسزایی در این بحث دارد. مسلما، همه کشورها پذیرفته اند که سرچشمه نظام حقوق بشر در صحنه بین الملل و روابط بین کشورها، اعلامیه جهانی حقوق بشر است. بنابراین، جهانشمولی اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون های بین المللی حقوق بشر، نقطه آغاز خوبی برای بحث است (Donnelly, 1992, p.259) . این که کشورها تا چه اندازه به این اعلامیه توجه داشته، چه تعداد به آن رای مثبت داده و از کدام مناطق دنیا بوده اند، امری قابل تامل است که به تصدیق یا عدم تصدیق جهانشمولی حقوق بشر می انجامد.

نگارش و تصحیح اعلامیه، بین نشست اول و سوم کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد، از۲۷ ژانویه ۱۹۴۷م تا ۱۸ ژوئن 1948م صورت گرفت. رئیس کمیسیون و کمیته نگارش خانم النور روزولت (Eleanor Roosevelt) ، همسر رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا، بود. در کمیسیون، چهارده کشور: استرالیا، روسیه، شیلی، مصر، فرانسه، هندوستان، ایران، لبنان، فیلیپین، شوروی، انگلستان، آمریکا، اروگوئه و یوگسلاوی نقش داشتند، که تقریبا نماینده همه نقاط دنیا بودند. غیر از چهار کشور: استرالیا، فرانسه، انگلستان و آمریکا، بقیه از کشورهای در حال توسعه و اروپای شرقی به شمار می رفتند. (Boyle, 1998, p.8) .

در نهایت، اعلامیه جهانی حقوق بشر در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸م طی قطعنامه 217A(III) ، از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد. از۵۶ دولت عضو سازمان ملل متحد، اعلامیه حقوق بشر با ۴۸ رای مثبت، ۸ رای ممتنع و بدون رای منفی، به تصویب دولتهای عضو رسید.

دولتهای: عربستان سعودی، روسیه سفید، لهستان، چکسلواکی، آفریقای جنوبی، اتحاد جماهیر شوروی، اوکراین و یوگسلاوی، به این اعلامیه رای ممتنع دادند. این هشت کشور اطمینان دادند که اصولا مخالف اعلامیه نیستند ( verdot, 1998, p. 94) .

اعلامیه جهانی حقوق بشر مجموعه ای ازحقوق را برشمرده، که باحقوق: مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ارتباط دارد (samson, 1991, p. 95) .

مجمع عمومی این اعلامیه را به عنوان معیار موفقیتی مشترک برای همه اقوام و ملتها معرفی کرد، و از همه کشورهای عضو سازمان و کلیه ملل خواست تا شناخت و رعایت مؤثر حقوق و آزادیهای مندرج در آن را ترویج و تامین نمایند (سازمان ملل متحد، ۱۳۷۴، ص ۲۴۳).

آقای کوفی عنان، دبیر کل سازمان ملل متحد، در اهمیت جهانشمولی این حقوق می گوید (Annan, 1997, p.1) :

«این حقوق مدنی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، اساسا برای همسان سازی روابط میان افراد، گروهها و ملتها، جهانی، مشترک، مستقل و همبسته اند.»

به نظر برخی از نویسندگان اهمیت این اعلامیه برای کشورها، تا به آنجا رسیده است که به عنوان نمونه ای برای قانون اساسی کشورهایشان درآمده است (vilian Duran, 1998, p.5) . فراتر از اهمیتی که کشورها در بعد داخلی برای حقوق بشر قائلند و آن را در قانون اساسی خود لحاظ می کنند، در بعد منطقه ای وبین المللی نیز اعلامیه جهانی حقوق بشر اثر قابل توجهی از خود برجای گذاشته است.

تاثیر اعلامیه برهمه سازمانهای بین المللی، از دلایل جهانشمولی آن است. تاثیر اعلامیه بر ترتیبات منطقه ای، در تایید جهانشمولی آن قابل توجه است. سازمان وحدت آفریقا در ماده «۲» میثاق آدیس آبابا (سال ۱۹۶۳م)، اعلامیه حقوق بشر را یکی از وسایل اصلی برای توسعه همکاریهای بین المللی بر شمرده است. شورای اروپا در کنوانسیون حمایت از حقوق بشر و آزادیهای اساسی (رم ۱۹۵۰)، اعضا را به رعایت اعلامیه جهانی حقوق بشر فراخوانده است. موافقتنامه آمریکایی حقوق بشر سان خوزه دو کاستاریکا(۱۹۶۹م) نیز اعلامیه جهانی حقوق بشر را به عنوان اصول مورد توجه خویش اعلام کرد. سازمان امنیت و همکاری اروپا در اعلامیه هلسینکی (۱۹۷۵م) در بخش هفتم، به اهمیت حقوق بشر و آزادیهای اساسی توجه کرده است. همچنین، اعلامیه حقوق بشر بر میثاق عربی حقوق بشر (۱۹۸۶م) و اعلامیه اسلامی حقوق بشر قاهره (۱۹۹۰م) نیز اثر گذاشته است که نمود آن اصل تهیه چنین اعلامیه هایی بوده است (المتوکل،۱۹۹۷م، ص ۸). در سند نهایی اجلاس جنبش عدم تعهد در سپتامبر ۱۹۹۲م جاکارتا نیز جهانی بودن حقوق بشر تایید شده است (Morphet, 1993, p.368) .

در مجموع، می توان اظهار داشت که امروزه توجه و اقبال بین المللی نسبت به حقوق بشر، افزایش یافته است. حقوق بشر از سال ۱۹۴۸م رو به جهانی شدن داشت و با اجرا شدن میثاقها و دیگر کنوانسیون های منطقه ای و بین المللی، این امر شتاب گرفت. به علاوه، همان طور که پطروس غالی، دبیرکل سابق سازمان ملل متحد، در کنفرانس وین اظهار داشت: زبان بین المللی حقوق بشر به طور نسبی یک شکل شده است; ولو اینکه برخی کشورها با آن سازگار نیستند (sudre, 1995, p.171) .

هر چندکه تعدادی از کشورها در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸م به اعلامیه رای ممتنع دادند، اما همه آنها بجز آفریقای جنوبی به ماده «۷» قطعنامه اعطای استقلال به سرزمینها و مردم مستعمره، مصوب ۱۹۶۰م مجمع عمومی، رای مثبت دادند. این ماده، اشعار می دارد: همه دولتها با حسن نیت دقیقا مقررات منشور ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر و اعلامیه حاضر را … رعایت می نمایند. درسال ۱۹۶۸م نیز در کنفرانس جهانی حقوق بشر، نمایندگان ۸۴ دولت در تهران حضور یافتند و اعلامیه تهران را پذیرفتند که تایید می نمود اعلامیه جهانی حقوق بشر، همه اعضا را به آن متعهد کرده است (ممتاز،۱۳۷۷، ص ۹۱).

کنفرانس حقوق بشر تهران، اصول اساسی اعلامیه جهانی حقوق بشر را صحه گذاشت و دستور کاری را که ما امروز طالب دستیابی به آن هستیم، تنظیم کرد. این اعلامیه خواستار محو کلیه اشکال تبعیض علیه زنان شد، و تجزیه ناپذیری تمام حقوق بشر و آزادیهای اساسی را تایید کرد (عنان،۱۳۷۶، ص ۵).

دومین کنفرانس جهانی حقوق بشر نیز درجریان تحولات بین المللی و پس از جنگ سرد در ژوئن ۱۹۹۳م در وین با حضور 171 کشور برگزار گردید، و به تصویب «اعلامیه و برنامه عمل وین ۱۹۹۳م » منجر شد. در اعلامیه مزبور براهمیت ویژه نسبت به حقوق بشر و ارتقای آن، و جهانشمولی حقوق بشر تاکید شده است (مهرپور، ۱۳۷۴، ص ۳۳۶). در بند «۱» بخش یکم اعلامیه مزبور آمده است:

«سرشت جهانشمولی این حقوق و آزادیهای اساسی انکار ناپذیر است…»

و در بند «۵» همین بخش تصریح شده است (اعلامیه و برنامه عمل وین،۱۹۹۳م، صص ۶-۷):

«تمامی انواع حقوق بشر جهانشمول و تقسیم ناپذیراند و باهم وابستگی متقابل وارتباط تنگاتنگ دارند. جامعه بین المللی باید حقوق بشر را به نحوی فراگیر، عادلانه و منصفانه برپایه ای برابر در نظر بگیرد و برای کلیه حقوق اهمیتی یکسان قائل شود. ضمنا، در نظر داشتن پیشینه های ملی، منطقه ای و تنوع زمینه های: تاریخی، فرهنگی و مذهبی، برعهده دولتهاست که صرف نظر از نظام سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، به تقویت و حمایت از تمام حقوق بشر و همه آزادیهای سیاسی بپردازند.»

اگر برای اثبات جهانشمولی حقوق بشر نموداری از اقبال کشورها به حقوق بشر از سال ۱۹۴۸م تا۱۹۹۳م رسم کنیم – چنانکه در نمودار «الف » آمده است -، خواهیم دید که حقوق بشر با حسن استقبال کشورها روبرو گردیده و جهانشمولی آن در نظام نوین بین المللی، تقویت شده است.

همچنین تحلیل مقایسه ای میان تعداد کشورهایی که تا سال ۱۹۸۹م به میثاقها و کنوانسیون های حقوق بشری پیوسته اند با تعداد کشورهایی که تا سال ۱۹۹۹م به میثاقها و کنوانسیون های حقوق بشری گرویده اند – و در نمودار «ب » آمده است-، بیانگر میزان تقویت فایل پاورپوینت کامل جهانشمولی حقوق بشر در نظام نوین بین المللی پس از پایان جنگ سرد است.

دکتر شولب (Schwelb) در اهمیت تعداد کشورهای تصویب کننده اعلامیه های حقوق بشری می نویسد (مقتدر، بی تا، ص ۲۰۷):

«هنگامی که نمایندگان ۹۷ دولت تصدیق کنند که مجموعه مقرراتی دارای اعتبار قانونی است و یا بالعکس مقررات دیگری خلاف قانون است، اگر هیچ دولتی علیه این تصمیم رای ندهد، اگر برخی از دولتها و مهمترین آنهایی که رای ممتنع داده اند، رضایت ضمنی خود را به همکاری با آن نشان دهند – همان طور که در مجمع عمومی در سال ۱۹۶۲م اتفاق افتاد – و ۱۰۱ حکومت تمام اینها را تایید و تکرار کنند، ما با پدیده ای روبرو هستیم که دیگر در داخل تقسیم عهدنامه های الزام آور در برابر اعلامیه های غیرالزام آور قرار نمی گیرد، و باید آن را معتبر و قانونی نزد جامعه بین المللی دانست…بدین ترتیب چون کشورها در آرای متوالی به اتفاق آرا، اجرای صادقانه و دقیق اعلامیه های حقوق بشر را خواستار شده اند، مقررات اعلامیه مزبور در واقع از نو تصویب و اصلاح شده است.»

[ L.M.G ] و جهانشمولی حقوق بشر

تا پایان جنگ سرد و در ابتدای دهه ۹۰م، برخی کشورها همانند: ایران، اندونزی، چین و مالزی، بشدت نسبت به جهانشمولی حقوق بشر اعتراض داشتند. سفیر سابق ایران در سازمان ملل، آقای رجائی خراسانی، موضع ایران در کمیته سوم مجمع عمومی را به صورت ذیل شرح داد (Meron, 1989, p.8) :

«سازمان ملل یک مجمع غیر دینی (سکولار)، و اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز یک ابزار سکولار است… ویژگی کنوانسیون های حقوق مدنی و سیاسی این است که ابهام و درک نادرست از مفهوم دین دارند. با این اعتقاد که مجامع سکولار شایستگی پرداختن به امور دینی را ندارند، آنان مسلمانان را متعهد به احترام به درخواستهای چنین مجامعی می کنند.»

همچنین، کشور چین میزبان کنفرانس جهانی زنان در پکن سال ۱۹۹۵م شد. و نیز، رئیس هیئت نمایندگی جمهوری اسلامی ایران د