خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل به اعتدال می اندیشیم

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل به اعتدال می اندیشیم :

عصر ما میزبان جریانهای فکری است که از تاریخ دیروز گذشته و به جغرافیای امروز رسیده است. و در این مرحله نیز، پس از تعامل با علوم و اندوخته های عصری، به سوی آینده روان خواهد گردید. در بین طیفهای فکری رسیده به روزگار ما، برخی به لحاظ حجم اثرگذاری و کثرت پیروان و برخی هم به خاطر درجه خلوص و حقیقت مندی، دارای اهمیت و در خور صرافت می باشند. دسته ای ازاین طیف های فکری، «جریانهای جویباری» هستند که از دوره رنسانس براساس بینش مادی گرایانه آغاز گشتند و به مرور زمان «نهر اعراض و انکار» را در برابر حقیقت دین و حقایق عِلْوی تشکیل دادند. این جریانها قبل از آنکه از روح پرسشگری و حق جویی برخوردار باشند از نفرت و بیزاری سرشار بودند. نفرتی که از دفاع غیرمعقول کلیسا درباره دین و توصیف غیرعالمانه علماء آن، از آموزه های دینی انجام شده بود و به تدریج به سایر بخشها کشیده شد.

کلیسا که خود راوکیل «خدا و مسیح» می دانست لازم دید از هر طریق ممکن از موکلین خود دفاع نماید، اما بواقع آنچه را انجام داد دفاع از پندار دین بود نه حقیقت آن، دفاع از تحریف بود نه دین حنیف. بدیهی است جریانهای فکری در آغاز با توجیه مخالفت با کلیسا مطرح شدند و در ادامه هم به مخالفت و ستیز بااساس دین و اصالتهای دینی برخاستند و با پشت کردن به عالم غیب، در پیشگاه آزمون و تجربه، زانوی بندگی زدند و بدون کمترین ملاحظه، همه گزاره های دینی را که اثبات و انشایش، ورای تجربه وحواس ظاهری بود باطل و خیال انگاشتند، تا جایی که «وجود» تنها با «نمود» احساس شدنی و آزمودنی، پذیرفته بود و لاغیر، سرانجام آن شد که «غیب و قداست» را مردود شمردند و به تعبیری دیگر به «هیولای سکولاریزم» در همه ابعاد و زوایای زندگی خوش آمد گفتند، از خیمه بشری «عمود خداباوری» را برداشتند و «عمد خودمحوری» را به جای آن گذاشتند و باجملات هول انگیزی همچون خدا مرده است و یا خدا وارد دوران بازنشستگی شده است، پرونده حضور خدا را در متن زندگی و دنیای مردم، مختومه اعلام نمودند مگر در قالب احساسات نازک خیالانه و اظهارات رمانتیک بی اثر آنهم در حوزه مسایل شخصی و خصوصی….

پیشگامان این نگرش با تدوین «مکتب اومانیسم» واصالت بخشیدن به انسان و امیال او «آیین هدونیسم» یا لذت گرایی را وضع نمودند تا بشر به هر چه خوش آیندش باشد خوش آمد گوید، طبیعی است تأمین لذت گرایی برای انسان محور شده و اصالت انگاشته شده، خط مشی و استراتژی ویژه ای می خواهد که طراحی لیبرالیسم و اباحه گری پاسخ به این نیاز کاذب بود، آشکار است که در این مسیر فضایل و فضیلت ها ویران و قدرت گرائی و لذت طلبی آباد می گردد و چون می دانستند هرچقدر انسان مسلط تر بر طبیعت باشد. مقتدرتر خواهد بود و هرچه دامنه اقتدار فزونی یابد، امکان تامین لذتها و شهوتها بیشتر می شود، به طور تصاعدی پیشرفت در فن آوری و ابزارسازی را طی نمود و بعد از این استیلا هم میل به استعلاء در او پدید آمد و فرعونی پدیدار گشت، که از همه زوایای زندگی اش، فریاد «انا ربکم الا علی» به گوش می رسید اما علیرغم این جریانهای مادی گرایانه، جنبش ها و قیامهایی بر محور عدالت و بازگشت به معنویت برپا شد که در راس همه این قیامها، باید از نهضت عظیم انقلاب اسلامی، به یگانگی و ممتازی تمام، یاد کرد انقلابی که یلدای دوهزار و پانصد سال ستمشاهی، را شکست و نوید نورانی «یخرجهم من الظلمات الی النور» را به انسان مضطر و مستضعف داد و خود نیز با امتثال به کریمه «قالوا ربنا اللّه ثم استقاموا» در راه مستقیم ماندن استقامت ورزید و در نبرد جهانی احزاب، وارد گردید. نبردی که در یک طرف حق و تنهایی حق بود و در طرف دیگر، باطل با همه شقوق و شقاوتش، در یک طرف علی بود با درخشندگی «یعلوا و لا یعلی علیه» و با منطق بالنده «یستمعون القول و یتبعون احسنه» و در طرف دیگر عبدودهای مهیب با پیکره ای پولادین، نمادی از قدرت و صنعت عصر، در این نبرد نابرابر، گمان هیچ کس، غلبه غربت بر جماعت و پیروزی استضعاف بر استکبار نبود. اما روند حق، با گمانها و پندارها، پیش نمی رود، روند حق، با مشیت الهی دمساز است که فرمود: «ونجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین» و خدا بشارت فرمود که امامت زمین و وراثت آن به صالحان می رسد. امروز هم ایران سرافراز در راستای همین مشیت، مصمم است که رسالت تاریخی خود را در اقامه حق و ازاله باطل انجام دهد و بی گمان امداد الهی، مدد راهبر و رهروان خواهد بود ولو آنکه دشمنان ، عُدّت بی شمار داشته باشند و وحدت بسیار، اما به تعبیر کریمه الهی، عدّت شان، با تحقق «کم من فئه قلیله غلبت فئه کثیره» بر فنا و وحدتشان، با پرده گشایی آیه «تحسبهم جمیعا و قلوبهم شتّی» برملا خواهد شد، ناگفته نخواهیم گذاشت که مدد و نصرت الهی، ما را به راحت و عافیت نخواهد کشاند بلکه همه اینها زمینه شناخت و ظهور تلاش بیشتر، خواهد بود. امروز دشمنان، ما را فارغ از فتنه ها، نخواهند گذاشت، استکبار به گمان یک قطبی شدن جهان، خود را «ناظم نظم نوین» دانسته و برای پوشش دادن به «منویات منکرش» نقاط حساس اثرپذیری و اثرگذاری را شناسایی نموده و با برنامه ریزی های خاص در پی اهداف خود روان می گردد.

دشمن غیر از توجه ویژه و اساسی به دو بخش فکری جامعه، یعنی «دانشگاه و مراکز تعلیمی» و «رسانه ها و مراکز تبلیغی» دو قشر زنان و جوانان را به عنوان مخاطب برنامه های خود مدنظر دارد، زنان بدلیل اثرگذاری بر امروز جامعه و جوانان به جهت اثرگذاری بر فردای جامعه، لیکن زنان با توجه به سابقه مظلومیت و نداشتن آگاهیهای ضروری، انتخاب اول آنها می باشند. که آنها به عنوان «هدف» نیمی از جامعه و به عنوان «وسیله» اثرگذار بر کل جامعه خواهند بود.

به زعم دشمنان، زنان باید در مسیر امواج مسموم و تعالیم بدور از تعالی قرار گیرند تا نشاطشان به یأس، آرامششان به تشویش و یقین ایشان به تردید منتهی گردد و سرانجام در این ویرانه سرا اینها «مضطر» و آنها «ملجأ» شوند به روشنی می یابیم که دشمنان فکری اسلام، بدلیل عدم توانایی در برابر منطق حق، با شلیک القائات و شبهات در «اردوی اعتماد و اعتقاد به اسلام» زمینه را برای خروج و کاهش نفرات فراهم می نماید تا خیال باطل خود را اثبات کنند که پیام دین در عصر حاضر «نارسا» و ماهیت دین برای اداره بشر «ناکارا» و راه حلهای دینی برای گشایش گره های موجود «ناروا» است.

پس با در نظر گرفتن همه عوامل و علایم، باید موقعیت کنونی را دریافت و در محورهای لازم به فعالیت های کاربردی اقدام نمود که اینک مواردی از آن مطرح خواهد گردید.

الف: توجه جدی و بدون انقطاع نسبت به موضوع زن و مسائل زنان

در دنیای کنونی، زن به عنوان یک اولویت جهانی محسوب شده و مورد توجه برنامه ریزان کشورها می باشد و از همین رو خیزش ها و جنبش هایی با عنوان دفاع از زن به طرح مسایل زنان پرداخته اند که البته توده ها و نخبگان زنان، در برابر این امواج، واکنشهای متفاوتی را نشان داده اند عده ای با یک آرایش انفجاری، پذیرای هرگونه جنجال بوده و در برابر مردان به ستیز برخاسته اند و با بزرگنمایی مشکلات موجود، و تعمیم آن به همه سطوح، در پی مشق های سفارش شده، هستند عده ای دیگر خاموش و خمود در پی انفعالند، میدان ذهن و روحشان به آخر خط مسابقه می ماند، هرکس زودتر وارد شد، او برنده است و غالب، بیشتر به تسلیم شدن خو گرفته اند تا تصمیم گرفتن.

اما عده آخرین نه بر دَم انفجارند و نه در دام انفعال، براساس اعتدال، درستی ها را با بصیرت بر می گزینند و نادرستها را با علّت بر می گردانند، از اصالتها ذره ای عدول نمی کنند و بر واقعیت ها هم سرپوش نمی گذار