خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)»

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» شامل 44 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به مقاله «دفاع از حدیث (۱)» :

در شماره دوّم فصلنامه علوم حدیث، مقاله ای تحت عنوان «دفاع از حدیث» به قلم جناب آقای حسینیان قمی، درج شده بود. در این مقاله، نویسنده، ابتدا به وظیفه ما در دفاع از حدیث پرداخته و سپس در حوزه دفاع از حدیث، اظهار داشته اند که باید با چند پدیده (مسکوت گذاشتن روایات، نگرش تبعی، تفسیر تحمیلی، پذیرش مطلق، نگرش مثله ای و طرد سریع) مقابله کنیم و بعد از بیان این موارد، وارد اصل مبحث می شوند که دفاع از تعدادی از روایات است. دو روایت از روایات مورد بحث ایشان، فقهی و اعتقادی است که مورد نظر این جانب نیست. امّا روایت دیگر، تفسیری است، که نگاهی به آن خواهیم داشت.
ایشان، از احادیث رسیده در تفسیر آیه شریفه «فاسئلوا أهل الذّکر إن کنتم لاتعلمون» دفاع کرده و تلاش می کنند تا ثابت کنند که منظور از أهل الذّکر، منحصرا ائمّه(ع) هستند، نه (چنان که برخی پنداشته اند) اهل کتاب. برای اثبات این مطلب، به روایاتی که در این باب است، استناد می جویند. در این روایات، تأکید بر آن است که منظور از اهل ذکر، امامان(ع) هستند و در مقام ردّ دیدگاه طرف مقابل، در روایات آمده است که: إذا یدعوکم إلی دینهم.
از سوی دیگر، اشاره می کنند که منظور از ذکر در أهل الذّکر، پیامبر اکرم(ص) است. چون ذکر در آیه «قد أنزل اللّه إلیکم ذکرا رسولا یتلوا علیکم آیات الله مبیّنات»۱ به پیامبر تفسیر شده است و اطلاق «ذکر» بر غیر قرآن، تنها در یک مورد صورت پذیرفته (انبیا/۱۰۵) که به احتمال زیاد، آنجاهم منظور قرآن است؛ و حاشا و کلا که خداوند حکیم و عالم، ما را به داوری یهودیا اهل کتاب (با همه انحرافی که دارند) فراخواند.
ما به خواست خداوند، نکاتی را در باب احادیث مربوط به «اهل الذکر» و سایر مطالب این بخش، ذکر می کنیم.

۱ نکته نخست، این است که در مقاله، ملاک پذیرش و ردّ احادیث مشخص نشده است. تنها در مقدّمه، اشاره کرده اند که مطلق احادیث را نباید پذیرفت۲؛ ولی برای پذیرش، اساس و معیاری مشخص نشده است. مثلا از صاحب المیزان نقل شده که ایشان فرموده اند: آنچه مخالف قرآن یا غیر متواتر و یا بدون قرینه باشد، حجّیّت ندارد؛ زیرا مخالف کتاب، بیان معصوم نیست و غیر محفوف به قرینه و غیر متواتر نیز بیان بودنش احراز نگشته است.۳
پس لازم بود به این بحث پرداخته شود که آیا این نظر درست است، یا نه. چون اگر کسی نظرش این شد که ما فقط روایات متواتر را می پذیریم، در تفسیر قرآن، به او نمی توان گفت چون سند این روایت تمام است، یا چون دو روایت صحیح السّند داریم و یا چون سند آن مستفیض است، او باید بپذیرد.
از سوی دیگر، برخی (حتّی بر فرض پذیرفتن سند صحیح) نسبت به خود سندهای صحیح، نقد دارند و ادّعا می کنند که یکی از روشهای حدیث سازان، جعل سند صحیح بوده است۴ و روایات ۴۰۱ و۴۰۲ رجال کشّی را به عنوان تأیید دیدگاه خویش، بیان می کنند.
برخی دیگر معتقدند اصل اوّلیّه در اغلب اخبار و روایاتی که در مدح و ذمّ بلدان، خواصّ میوه ها و فضایل افراد وجود دارد، عدم حجّیّت است؛ برای اینکه طرفین (شیعه و سنّی) آنها را به نفع خود ساخته اند.۵
برخی در باره اخبار مناقب، نظرشان این است که اصل، عدم صحّت است؛ به سبب کثرت احادیث مجعول.۶
بنابراین، ممکن است کسانی که احادیث مذکور را نپذیرفته اند و در تفسیر اهل الذکر، اهل کتاب را مقصود گرفته اند، دلایل مذکور را مدّ نظر داشته اند؛ یا شاید حدیث را متواتر نمی دانسته اند؛ یا شاید اینها را به نحوی جزو مناقب می دانسته اند که احتمال جعل در آنجا زیاد است و یا شاید… پس استناد به احادیث، در صورتی تمام می شود که تمام دیدگاهها بررسی و نقد شوند و دیدگاه حق ثابت شود و آنگاه به ذکر احادیث پرداخته شود.

۲ نکته دیگر: بیان فرموده اند که حاشا و کلاّ که خداوند، ما را به داوری یهود یا اهل کتاب ( با همه انحرافی که دارند) فراخواند.۷
اوّلا بحث از داوری نیست؛ بحث سؤال از اهل کتاب است، در مورد یک مطلب خاص که خود اهل کتاب هم بدان معتقدند.
ثانیا همه اهل کتاب که فاسد نیستند؛ بلکه بین آنها مردمان حق گرا (ومن قوم موسی امّه یهدون بالحقّ)۸ و همچنین افراد امین (ومن أهل الکتاب من إن تأمنه بقنطار یؤدّه إلیک)۹ هم یافت می شوند.
قرآن در باره برخی از مسیحیان می فرماید: ولتجدنّ أقربهم مودّه للّذین آمنوا الّذین قالوا إنّا نصاری؛ ذلک بأنّ منهم قسّیسین ورهبانا وإنّهم لایستکبرون.۱۰
وثالثا غیر از آیه مذکور، آیات دیگری نیز در قرآن هست که نیاز به بحث و تأمّل دارد. این آیات، عبارت اند از:
یک. لقد آتینا موسی تسع آیات بیّنات فاسئل بنی إسرائیل إذ جاءهم فقال له فرعون إنّی لأظنّک یاموسی مسحورا.۱۱
گنابادی در تفسیر آیه می فرماید: إن کنت فی شکّ، علی طریق «إیّاک أعنی واسمعی یا جاره»، فاسئل بنی إسرائیل عن موسی و آیاته.۱۲
صاحب مجمع البیان می نویسد: هذا أمر للنّبی(ص) أن یسأل بنی إسرائیل لتکون الحجّه علیهم أبلغ.۱۳
در مجمع البیان، همچنین آمده است: روی عن إبن عبّاس أنّه قرأ فسأل بنی إسرائیل بمعنی فسأل موسی. صاحب کشّاف می نویسد که آیه، فسأل است و معنا چنین می شود: فسأل النّبی(ص) بنی إسرائیل.۱۴
بنابر قرائت موجود در قرآنها (و مقبول نزد عموم مسلمین)، چه این آیه خطاب به پیامبر باشد و چه از باب «إیّاک أعنی» باشد، اصل «سؤال از بنی اسرائیل» مسلّم است و هیچ نیازی به حاشا و کلاّ ندارد.
دو . سل بنی إسرائیل کم آتیناهم من آیه بیّنه.۱۵
المیزان: هذه بنو إسرائیل… سلهم کم آتیناهم من آیات بیّنه.۱۶
مجمع البیان: سل، یامحمد، بنی إسرائیل، أی أولاد یعقوب و هم الیهود الّذین کانوا حول المدینه و المراد به علماءهم وهو سؤال تقریر لتأکید الحجّه علیهم.
پس در این آیه هم اصل سؤال کردن از یهود، هیچ جای بحث ندارد.
سه. فإن کنت فی شکّ ممّا أنزلنا إلیک فاسئل الّذین یقرؤون الکتاب من قبلک.۱۷
صاحب مجمع البیان در تفسیر می فرماید: إنّما أمر الله سبحانه بسؤال أهل الکتاب مع جحد أکثرهم لنبوّته؛ فیه قولان؛ أحدهما: انّه أمره بأن یسأل مؤمنی أهل الکتاب کعبداللّه بن سلام و کعب الأحبار و تمیم الدّاری عن إبن عباس و مجاهد و ضحاک؛ و الآخر: انّ المراد، سلهم عن صفه النّبی(ص) المبشّر به فی کتبهم. ثم انظر فیما وافق تلک الصّفه و هذا القول أقوی، لأنّ هذه السّوره مکّیّه وإبن سلام و غیره إنّما أسلموا بالمدینه.۱۸
در تفسیر القرآن و العقل می فرماید: فإن کنت فی شکّ إعلم أنّ القضیه الشرطیّه مسوقه لبیان الملازمه لالثبوت المقدّم؛ فقولنا «إن کانت الشمس طالعه فالنّهار موجود»، تحقّق التّلازم بینهما ولایدلّ علی أن حین التّکلّم یکون الشّمس طالعا. ففی المقام لادلاله فی هذه الآیه علی ثبوت الشّکّ للنّبی(ص) بل إنباء عن الملازمه بین زوال الشّکّ والسّؤال عن أهل الکتاب.۱۹
بیان گنابادی در تفسیر آیه: لم یکن له شکّ لکنّه من باب إیّاک أعنی واسمعی یاجاره، أو الخطاب عامّ.۲۰
میبدی در کشف الاسرار: إن کنت (ایّها الإنسان)