خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل هدیه آیپاک برای اسراییل

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل هدیه آیپاک برای اسراییل :

اهمیت منطقه خاورمیانه به دلیل موقعیت ژئوپلتیک و استراتژیک آن، امری واضح و مبرهن است. حمایت گسترده آمریکا از اسرییل در ابعاد مختلف نیز موضوعی نیست که بر کسی پوشیده باشد. شاید، تنها دلیلی که بتواند این حجم از کمکها و توجه آمریکا به رژیم اسراییل را توجیه کند، حفظ منافع و سلطه این کشور در منطقه است. نویسنده آمریکایی مقاله با تاکید بر این موضوع به عنوان علت اصلی، از دید خود مسایلی همچون دلبستگی عاطفی برخی از رهبران آمریکا به اسراییل، انگیزه های مذهبی و ایدئولوژیک جریان راست مسیحی، لابی قدرتمند گروه های یهودی آمریکا، فروش تسلیحات و … را از دیگر دلایل تاثیرگذار می داند.

برای بسیاری در سراسر دنیا و آمریکا این پرسش مطرح است که چرا آمریکا برخلاف برخی سرزنشهای کم اثر، حمایتهای نظامی، مالی و دیپلماتیک خود را از اشغالگری اسراییل، آن هم در ابعادی وسیع قطع نمی کند. این در حالی است که ما شاهد نقض بی سابقه قوانین بین المللی و موازین حقوق بشر از سوی نیروهای اشغالگر اسراییل هستیم. چرا باید سیاستهای آریل شارون، نخست وزیر راستگرای اسراییل در اشغال اراضی فلسطینی این

‎

چنین مورد حمایت دوجانبه قراربگیرد؟

داشتن روابط نزدیک با اسراییل در سی و پنج سال گذشته، از بارزترین ویژگیهای سیاست خارجی آمریکا بوده است. سالانه بیش از ۳ میلیارد دلار کمک نظامی از سوی واشنگتن به اسراییل اعطا می شود. کنگره و حتی لیبرالهایی که به طور معمول دولت آمریکا را به چالش می کشند که چرا به دولتهای ناقض حقوق بشر کمک می شود و یا محافظه کارانی که با دادن کمکهای خارجی مخالفند، به ندرت ارسال این کمکها را مورد سوال قرار داده اند. کم وبیش تمامی کشورهای اروپایی با موضع آمریکا در حمایت قاطع از حق مشروع [!] اسراییل برای حیات در صلح و امنیت، تشریک مساعی دارند. با این حال، همین دولتها در ادامه جنگ سال ۱۹۶۷ که در آن سرزمینهای اشغالی به تصرف اسراییل درآمد از ارایه سلاح و کمک خودداری کردند.

در پی نقض مکرر قوانین بین المللی، مسایل مربوط به حقوق بشر و سرازیر شدن سیل مخالفتها به سوی اسراییل، آمریکا یکه و تنها در سازمان ملل متحد و دیگر محافل بین المللی به حمایت دیپلماتیک از اسراییل می پرداخت که هیچ یک از کشورهای اروپایی در چنین سطحی، اسراییل را یاری نمی کردند.

گرچه همچون تصمیم گیریهای دیگر سیاست خارجی، حمایتهای مداوم آمریکا از دولتهای مختلف اسراییلی بر اساس موازین اخلاقی و وجدانی توجیه می شود[!]؛ اما شواهد چندانی در دست نیست که نشان دهد، فرامین اخلاقی در تعیین خط مشی سیاستهای آمریکا در خاورمیانه نسبت به سایر نقاط جهان، نقش تعیین کننده تری ایفامی کنند. بیشتر آمریکاییها نسبت به بقای اسراییل به عنوان یک دولت یهودی احساس تعهد اخلاقی دارند؛ اما این مساله، نمی تواند توجیه گر این سطح از کمکهای مالی، نظامی و دیپلماتیک به اسراییل باشد. کمکهای آمریکا به اسراییل فراتر از نیازهای امنیتی این کشور به چنین حمایتهایی در داخل مرزهای شناخته شده بین المللی است. کمکهای آمریکا شامل حمایت از سیاستهای اسراییل در اراضی ای می باشد که با کمک نیروی نظامی به اشغال درآمده و اغلب، ناقض موازین قانونی و اخلاقی موجود در رفتارهای بین المللی است.

اگر منافع امنیتی اسراییل درنگاه سیاستگذاران آمریکایی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود، در آن صورت می بایست در اوایل تاسیس دولت یهود، کمکهای آمریکا به اسراییل در بالاترین سطح قرارداشته باشد؛ چرا که در این زمان، نهادهای دمکراتیک این کشور در قوی ترین حالت و شرایط استراتژیک آن در آسیب

‎

پذیرترین وضعیت قرارداشتند. همچنین، همزمان با افزایش سرسام آور قدرت نظامی اسراییل و شدت بخشیدن به سرکوب فلسطینیها دراراضی اشغالی، می بایست این کمکها کاهش می یافت.

درعوض، طی این مدت، روند امور در جهت عکس بوده است. ارسال حجم عمده کمکهای نظامی واقتصادی آمریکا به اسراییل تا بعد از جنگ ۱۹۶۷ آغاز نشد. در واقع، از زمان تاسیس اسراییل، زمانی ۹۹ درصد از کمکهای نظامی آمریکا روانه اسراییل شد که این کشور در عمل، اثبات کرد که به مراتب قوی تر از هر ائتلاف نظامی دیگر در میان اعراب است و نیز هنگامی که نیروهای اشغالگر اسراییل بر بخش وسیعی از مردم فلسطین حاکمیت پیدا کردند.

در حال حاضر، کمکهای آمریکا به اسرائیل به مراتب بیش از بیست و پنج سال گذشته است. این زمانی بود که ارتش بزرگ و مجهز مصر تهدیدی برای آغاز جنگ محسوب می شد و این در حالی است که امروز، اسراییل پیمان صلحی طولانی

‎

مدت با مصر امضا کرده است و منطقه حایلی را در اختیار دارد که غیرنظامی بوده و تحت نظارت بین المللی قراردارد و بدین ترتیب، ارتش مصر را از اسراییل دور نگه می دارد. در آن زمان، ارتش سوریه با کمک جنگ افزارهای پیشرفته شوروی به سرعت درحال تجهیز و گسترش بود؛ اما امروز، سوریه تصریح کرده است که در قبال بازپس گیری بلندیهای جولان، حاضر به همزیستی صلح آمیز با اسراییل است و با اضمحلال شوروی سابق، توانایی نظامی سوریه رو به کاهش و ضعف گذاشته است.

اردن در اواسط دهه ۱۹۷۰ همچنان، مدعی حاکمیت بر کرانه باختری بود و نیروهای نظامی زیادی را در خطوط مرزی طولانی خود با اسراییل مستقر کرده بود؛ اما امروز، اردن نیز با اسراییل پیمان صلح منعقد کرده و روابطی عادی را با این رژیم در پیش گرفته است. در آن زمان، عراق در حال سرمایه

‎

گذاری بر روی برنامه

‎

های وسیع خود در مسایل نظامی بود. در پی بروز جنگ خلیج [فارس] و متعاقب آن اعمال تحریمها و نظارتهای بین المللی، نیروی مسلح عراق از هم گسیخت. این مسایل، باعث طرح پرسشهای جدی ای می شود که چرا در این مدت، کمکهای آمریکا به اسراییل تداوم داشته و یا در حقیقت، سال به سال افزایش یافته است؟

بر اساس فرضیه ها، باید بلافاصله کمکهای آمریکا به اسراییل قطع می شد. سالها پیش، هنگامی که اسراییل در معرض تهدیداتی به مراتب بزرگ

‎

تر و مهم تر از آنچه که امروز با آن مواجه است، ارسال چنین کمکهایی توجیه پذیر می

‎

نمود. اسراییل، هم در داخل از صنعت نظامی مهمی برخوردار است وهم دارای نیروی نظامی ای می باشد که به مراتب، نسبت به هر ائتلاف قابل تصوری درنیروهای مخالف، دارای توان و قدرت بیشتری است. شکی نیست، در آینده

‎

ای که قابل پیش بینی می باشد، بقا و موجودیت اسراییل در معرض تهدید نظامی قرارخواهد گرفت. هنگامی که اسراییل از تفوق نظامی کمتری برخوردار بود، چنین اجماعی در مورد حمایتهای آمریکا از اسراییل وجود نداشت. هرچند، تشدید عملیات انتحاری اخیر در خاک اسراییل، موجب گسترش نگرانی افکار عمومی این کشور نسبت به امنیت اسراییل شده است؛ با این حال، کمکهای گسترده نظامی آمریکا به اسراییل، هیچ ربطی به تلاشهای ضدتروریستی ندارد.

مختصر اینکه افزایش حمایت آمریکا از دولت اسراییل همچون حمایت از دیگر متحدینش در سایر نقاط جهان، فاقد انگیزه

‎

های امنیتی غیرمغرضانه و یا تعهد اخلاقی قوی نسبت به این کشور است. البته، سیاست خارجی آمریکا همچون دیگر نقاط جهان، با هدف پیشبرد منافع استراتژیک خود دست به این اقدامات می زند.

دلایل استراتژیک تداوم حمایتهای آمریکا

سیاستگذاران اجماع کامل دارند که اسراییل باعث پیشبرد اهداف و منافع آمریکا درمنطقه خاورمیانه و ورای آن بوده است.

اسراییل با موفقیت، مانع توفیق جنبشهای ملی گرای تندرو در کشورهای لبنان، اردن و فلسطین شده است.

اسراییل موفق به مهار سوریه شده است که سالها متحد شوروی سابق محسوب می شد.

نیروی هوایی اسراییل در منطقه از تفوق خوبی برخوردار است.

جنگهای مکرر اسراییل، زمینه خوبی برای آزمایش سلاحهای آمریکایی در برابر تسلیحات شوروی سابق فراهم آورده است.

اسراییل در حکم معبری بوده که از طریق آن، سلاحهای آمریکایی برای رژیمها و جنبشهایی که در داخل آمریکا غیرمردمی محسوب می شوند، ارسال شود. آمریکا آشکارا و به طور مستقیم کمکهای نظامی خود را برای رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی، شبه نظامیان کودتاچی در گوآتمالا و کنتراها در نیکاراگوئه، ارسال می کرد. مستشاران نظامی اسراییل به کنتراها، کودتاچیان السالوادر و نیروهای خارجی اشغالگر در نامیبیا و صحرای غربی کمک می کردند.

سرویس اطلاعاتی اسراییل در جمع

‎

آوری اسناد و اطلاعات و انجام سلسله عملیات مخفی به آمریکا یاری رسانده است.

اسراییل موشکهایی در اختیار دارد که می توانند اهدافی را در شوروی سابق منهدم کنند و دارای زرادخانه هسته ای با ظرفیت صدها سلاح است. اسراییل در دستیابی و توسعه جتهای جنگنده جدید و سیستمهای دفاع ضدموشکی با صنایع نظامی آمریکا همکاری داشته است.

افزایش کمکهای آمریکا، همزمان با قدرتمندترشدن اسراییل

الگوی کمک رسانی آمریکا به اسراییل در حال افشاشدن است. بلافاصله پس از پیروزی چشمگیر اسراییل در جنگ ۱۹۶۷ که موجب آشکار شدن برتری نظامی این کشور در منطقه گردید، کمکهای نظامی آمریکا با رشد سریع به مرز ۴۵۰درصد رسید. بنا بر اعلام نیویورک تایمز، بخشی از این افزایش کمکها، به طور مشخص، مربوط به ابراز تمایل اسراییل برای در اختیار قراردادن نمونه ای از تسلیحات جدید شوروی سابق می

‎

گردید که در جنگ به غنیمت گرفته شده بود. به دنبال جنگ داخلی سالهای ۷۰ ۱۹۷۱ در اردن، به هنگامی که توان اسراییل در مهار جنبشهای انقلابی در خارج از مرزهایش برای آمریکا مسجل گردید، کمکهای آمریکا ۷برابر شد. پس از آنکه حمله ارتش دولتهای عربی در جنگ ۱۹۷۳، با ترابری هوایی بی

‎

نظیر آمریکا در طول تاریخ با موفقیت، دفع شد و اسراییل با شکست اعجاب آور نیروهای قدرتمندی که به سلاحهای شوروی مجهز بودند، توان خود را نشان داد، کمکهای نظامی آمریکا به میزان ۸۰۰درصد دیگر افزایش یافت. این افزایش کمکها به موازات تصمیم انگلیس مبنی بر خروج نیروهایش از «شرق کانال سوئز» صورت می گرفت. این مساله، به طور همزمان باعث فروش حجم متنابهی سلاح و همکاریهای لجستیکی با شاه ایران شد که در دکترین نیکسون عضوی کلیدی به حساب می آمد.

در سال ۱۹۷۹ بلافاصله پس از سقوط شاه، روی کارآمدن دولت راستگرای لیکود و انعقاد پیمان کمپ دیوید، میزان این کمکها به چهار برابر افزایش پیداکرد. پیمان صلح کمپ دیوید که بیشتر یک معاهده سه جانبه نظامی بود تا یک توافق صلح سنتی، زمینه را برای افزایش کمکهای نظامی هموارتر ساخت. (جالب توجه آنکه برخلاف خلف وعده دولت بگین در فراهم ساختن زمینه های استقلال فلسطین، کمکهای بیشتری که در پیمان ذکر شده بود در اختیار این کشور قرارگرفت). با این حال، بلافاصله پس از تهاجم اسراییل به لبنان در سال ۱۹۸۲، بار دیگر، این کمکها افزایش پیداکرد. در سالهای ۱۹۸۳ ۱۹۸۴ پس از آنکه آمریکا و اسراییل، یادداشت تفاهمی را در زمینه همکاریهای استراتژیک و برنامه های نظامی امضا کردند و نخستین تمرین مشترک نظامی خود را در هوا و دریا اجرانمودند، اسراییل پاداش ۵/۱ میلیارد دلاری دیگری در قالب کمکهای اقتصادی از آمریکا دریافت کرد. همچنین، به منظور توسعه در ساخت یک جت جنگنده جدید، نیم میلیون دلار دیگر دریافت نمود.

در جنگ خلیج [فارس] و بلافاصله پس از طرح آن، کمکهای آمریکا به اسراییل به میزان ۶۵۰ میلیون دلار دیگر افزایش یافت. زمانی که اسراییل با شدت هرچه تمام تر عملیات سرکوب در اراضی اشغالی را پیگیری می کرد، کمکهای آمریکا باز هم بیشتر شد و از آن جمله می توان به یورش نیروهای اسراییل به زمینهای مستقل فلسطینی اشاره کرد که از سوی دولت آمریکا به عنوان مفادی از قراردادهای امضاشده به رسمیت شناخته شده بود. این کمکها در پی حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر بر ضدآمریکا، رشد چشمگیری پیداکرد.

تلازم و ارتباط این مسایل به طور کامل روشن است، با افزایش قدرت و تمایل اسراییل برای همکاری با آمریکا جهت حفظ منافع این کشور، میزان حمایتها نیز بیشتر می شود.

تضمین برتری نظامی اسراییل

بنابراین، تداوم کمکهای آمریکا به اسراییل به دلیل نگرانی آمریکا نسبت به موجودیت و بقای اسراییل نیست؛ بلکه نتیجه خواست آمریکا مبنی بر تداوم سلطه سیاسی بر فلسطینیها و برتری نظامی در منطقه می باشد. در واقع، رهبران دو حزب عمده آمریکا نه تنها خواستار کمک برای حفظ توازن میان اسراییل و همسایگانش نیستند؛ بلکه درپی بیمه کردن برتری نظامی اسرای