خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی)

با فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) شامل 78 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تفسیر قرآن مجید (بر اساس تفسیر موضوعی) :

عدل الهی و فاعلیت انسان

عدل الهی در قلمروهای مختلف مورد بحث قرار گرفت، چیزی که باقی مانده، پاسخ به یک رشته پرسشها است که افراد ناآگاه و جسور، آن را به عنوان اعتراض بر عدل الهی مطرح می نمایند.

این پرسشها بر چهار محور دور می زنند:

۱- عدل الهی و فاعلیت انسان.

۲- عدل الهی و علم و اراده پیشین خدا.

۳- عدل الهی و مساله قضا و قدر.

۴- عدل الهی و کیفرهای اخروی.

عدل الهی و کیفرهای اخروی

حکیمان و متکلمان پیرامون هر چهار موضوع به صورت گسترده سخن گفته اند، و از راه های گوناگون به حل مشکل پرداخته اند، ولی از آنجا که بحث ما، یک بحث قرآنی است، فقط درباره این سه سؤال از دریچه آیات قرآن سخن می گوئیم، کسانی که علاقمندند موضوعات سه گانه را از همه زاویه ها بررسی کنند، می توانند به دیگر کتابهای ما مراجعه کنند ^(۱) .

اینک درباره نخستین موضوع سخن می گوئیم.

عدل الهی و فاعلیت انسان

مساله جبر واختیار از معدود مسائل فلسفی است که برای نوع مردم نیز مطرح می باشد، برخلاف بسیاری از مسائل فلسفی که فقط در میان گروه خاصی از متفکران مطرح است. مثلا قاعده «الواحد» به نام «الواحد لا یصدر منه الا واحد» مساله فلسفی است که فقط جمعی از متفکران با آن سروکار دارند و توده مردم را یارای درک واقع آن نیست، اما مساله جبر واختیار و این که آیا انسان واقعا در زندگی خود آزاد است یا آزادنماست، مساله ای است که نوع مردم به آن توجه دارند و هر فردی فراخور فکر خود، درباره آن اظهار نظر می نماید ما اکنون نظر قرآن را با توضیحات بیشتر در این مورد مطرح می کنیم تا روشن گردد که فاعلیت انسان در افعال مسئولیت زا، کوچکترین تصادمی با عدل الهی ندارد. قبلا تاریخچه مختصری از اندیشه عرب عصر جاهلی را که قرآن در آن محیط فرود آمده است، یادآور می شویم.

از آیات متعددی استفاده می شود که عرب عصر جاهلی معتقد به جبر بوده، و کردار خود را خصوصا مساله بت پرستی از طریق مشیت الهی تفسیر می کرد، و چنین می اندیشید که مشیت الهی بر «بت پرستی » افراد، تعلق گرفته است و اگر او نمی خواست آنان بت را نمی پرستیدند و چون مورد خواست اوست، ترک آن امکان پذیر نیست.

قرآن چنین اندیشه ای را در آیاتی از آنان نقل می کند و می فرماید:

«سیقول الذین اشرکوا لو شاء الله ما اشرکنا و لا آباؤنا و لا حرمنا من شئ..» . ^(۲)

«به زودی مشرکان می گویند اگر خدا نمی خواست ما برای او (درعبادت) شریکی قائل نمی شدیم وچیزی راتحریم نمی کردیم » .

قرآن در رد اندیشه آنان می فرماید:

«…کذلک کذب الذین من قبلهم حتی ذاقوا باسنا قل هل عندکم من علم فتخرجوه لنا ان تتبعون الا الظن و ان انتم الا تخرصون » .

«پیشینیان نیز مانند آنان دروغ گفتند، تا عذاب ما را چشیده اند بگو آیا برای این مطلب سند و دلیلی دارید، آن را به ما ارائه دهید شما فقط از ظن و گمان پیروی می کنید، و کاری جز حدس و تخمین ندارید» .

قرآن در جای دیگر نیز اندیشه عرب عصر جاهلی را در مورد کارهای خود منعکس می کند و می فرماید:

«و اذا فعلوا فاحشه قالوا انا وجدنا علیها آبائنا و الله امرنا بها قل ان الله یامر بالفحشاء اتقولون علی الله ما لا تعلمون » ^(۳) .

«هرگاه کار زشتی انجام دهند، می گویند ما نیاکان خود را بر این راه یافته ایم و خدا به آن امر کرده است (شما ای محمد) در پاسخ آنان بگو: خدا بر کار زشت فرمان نمی دهد. آیا آنچه رانمی دانید، به خدا نسبت می دهید؟» .

بخش نخست آیه مبین عقیده آنهاست و آنان کارهای زشت خود را از این راه توجیه می کرده اند که مشیت خدا بر آن تعلق گرفته است و اگر خواست خدا نبود، بت را نمی پرستیدند و یا دیگر کارها را انجام نمی دادند. انجام عمل نشانه تعلق مشیت و خواست اوست، در این صورت ما مقصر نیستیم. تو گوئی کلمه «امرنا» در آیه کنایه از مشیت و خواست الهی است.

ذیل آیه بیانگر پاسخ این اشتباه است که هرگز خدا بر کار زشت فرمان نمی دهد و در نتیجه نباید انسان کار زشت خود را از طریق مشیت الهی توجیه کند.

شگفت آنجاست که پس از نزول قرآن و گذشت زمان، هنوز اندیشه جبر در اذهان خلفا و مسلمانان باقی بود. «عبدالله بن عمر» می گوید: مردی بر ابی بکر وارد شد و به او گفت آیا عمل زشتی مانند (زنا) به تقدیر الهی است؟ خلیفه در جواب گفت: آری، دراین موقع سؤال کننده در پرتو وجدان بیدار خود گفت: اگر به تقدیر الهی است، پس چرا مجازات می کند؟ خلیفه در پاسخ، عاجز و ناتوان ماند جز بدگوئی پاسخ دیگری نداشت و گفت: ای فرزند انسان کثیف اگر کسی در این مجلس نبود، فرمان می دادم که بینی تو را نرم کنند ^(۴) .

اتفاقا خلیفه دوم نیز برخی از کارهای خود را از طریق جبر توجیه می کرد، «واقدی » نقل می کند: مسلمانان از جمله عمر بن خطاب در جنگ «حنین » پا به فرار نهادند، زنی به نام: «ام حارث » که از انصار بود، گفت: عمر را درحال فرار دیدم، گفتم: این چیست؟ در پاسخ گفت: فرمان خداست، یعنی هزیمت و شکست مربوط به ما نیست، بلکه خواست خدا است که ما در این نبرد محکوم شویم.

خلیفه کوتاهیهای مسلمانان و غرور بی جای آنها را به حساب نیاورد، ولی اگر در علل شکست دقت می کرد، پی به علل آن می برد.

اندیشه جبر بعد از خلفا در میان امویان از رشد بیشتری برخوردار بود، زیرا آنان با این اصل تمام کارهای خود و وضع جامعه را توجیه می کردند و چنین وانمود می نمودند گرسنگی توده ها و پرخوری خویشتن معلول خواست الهی است و از این طریق خود را از هر نوع گناه تبرئه می نمودند، حتی روزی که معاویه فرزند خود یزید را به عنوان خلیفه مسلمین معرفی کرد، مورد اعتراض عائشه قرار گرفت. معاویه در پاسخ گفت: خلافت فرزندم تقدیر الهی است و بندگان خدا حق مداخله در امور مربوط به او را ندارند ^(۵) .

این نه تنها امویان بودند که کلیه کارهای خود را از طریق جبریگری و احیانا تقدیر الهی توجیه می کردند، بلکه در طول تاریخ غالبا گنهکاران و تبهکاران کارهای زشت خود را به عاملی غیر خود نسبت می دادند و عجیب اینجاست که عارف وارسته ای خواسته و ناخواسته بر این اندیشه صحه نهاده و چنین می گوید:

کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم

تو گوئی در جهان مقصری جز کوکب و بخت، و عاملی جز طالع در کار نیست و خود انسان و اراده و تمایلات فزون از حد وی کوچکترین تاثیری در سرنوشت او ندارند، شایسته بود این عارف وارسته از گفته شاعر دیگری عبرت بگیرد آنجا که می گوید:

تو خود گر کنی اختر خویش را به مدار از فلک چشم نیک اختری را

ما در اینجا دامن سخن را کوتاه می کنیم و نظر قرآن را درباره افعال انسان مورد بررسی قرار می دهیم.

قرآن منادی اختیار است

در این که قرآن منادی اختیار است، جای سخن نیست و به عناوین گوناگون او را در انجام کارهای مسئولیت زا مختار و آزاد معرفی می کند:

۱- «انا هدیناه السبیل اما شاکرا و اما کفورا» ^(۶) . «ما طریق حق و باطل را به انسان ارائه کردیم و در نتیجه او با کمال آگاهی و اختیار در مقابل نعمت های الهی یا شکرگزار و یاکفرورز است » .

۲- «قل ان ضللت فانما اضل علی نفسی و ان اهتدیت فبما یوحی الی ربی انه سمیع قریب » ^(۷) .

«بگو اگر گمراه شده ام، به زیان خویش گمراه گشته ام، و اگر راه یافته ام، به خاطر چیزی است که خدا به من الهام کرده است او شنوا و نزدیک است » .

آیه یاد شده عامل ضلالت را خود انسان می داند نه خدا، درحالی که هدایت را به خدا نسبت داده و او را هادی معرفی می کند و نکته آن این است که خدا تمام ابزار هدایت را از فطرت و عقل گرفته تااعزام پیامبران و مصلحان در اختیار بشر نهاده است و اگر فردی از این سرمایه علمی بهره گرفت، خدا او را هدایت کرده است و اما اگر به خاطر خودخواهی ها و تمایلات نفسانی از بهره گیری سر باز زد، طبعا خود او عامل گمراهی خود بوده است.

۳- «و قل الحق من ربکم فمن شاء فلیؤمن و من شاء فلیکفر..» . ^(۸)

«بگو حق از جانب خدا فرو فرستاده شد، هر که بخواهد ایمان بیاورد، و هرکه نخواهد کفر بورزد» .

چه آیه ای روشنتر از این که ایمان و کفر انسان را مربوط به خواسته او می داند و او رامسئول فعل خویش معرفی می کند.

در اینجا شایسته است دوبیتی را از فقیه و متکلم بزرگ شیعه مرحوم «زین الدین عاملی » (۹۰۹- ۹۶۶) سروده، بیاوریم و در حقیقت مضمون آیه را در دو بیت خود گنجانیده و چنین می فرماید:

لقد جاء فی القرآن آیه حکمه تدمر آیات الضلال و من یجبر و تخیر ان الاختیار بایدینا فمن شاء فلیؤمن و من شاء فلیکفر

۳- «قد جائکم بصائر من ربکم فمن ابصر فلنفسه و من عمی فعلیها و ما انا علیکم بحفظ » ^(۹) .

«اسباب بصیرت از جانب خدا به سوی شما آمده است هرکس بصیرت یابد، به سود اوست. و هر کس چشم بپوشد، به ضرر اوست و من نگهبان شما از عذاب خدا نیستم » .

۵- «…لیهلک من هلک عن بینه و یحیی من حی عن بینه و ان الله لسمیع علیم » ^(۱۰) .

«تا آن کس که محکوم به هلاکت است، پس از اتمام حجت، هلاک شود، و آن کس که شایسته زندگی است، با اتمام حجت زنده بماند» .

۶- «من اهتدی فانما یهتدی لنفسه و من ضل فانما یضل علیها..» . ^(۱۱)

«هرکس هدایت پذیرد، به سود خویش هدایت پذیرفته و هرکس گمراه شود، به ضرر خویش گمراه شده است » .

۷- «…کل امرئ بما کسبت رهین » ^(۱۲) . «هر فردی در گرو عملی است که به دست آورده است » .

۸- «…انما تجزون ما کنتم تعملون » ^(۱۳) . «کیفر و پاداش اعمال خود را می بینید» .

این آیات و نمونه های آنها انسان را مسؤول افعال خود معرفی می کند، و او را درکارهای مربوط به ایمان و کفر و آنچه که پاداش و کیفر دارد، مختار و آزاد معرفی می نماید. بنابراین نسبت اندیشه جبر به قرآن نسبت ناروا است و کاملا با این آیات در تضاد است.

البته طرفداری از اختیار و آزادی انسان، نباید به گونه ای تفسیر شود که نیاز او را به خدا در انجام کار نادیده بگیرد و در نتیجه راه نفی «جبر» ، به «تفویض » پناهنده شود. و به نوعی «ثنویت » و دوگانگی در تاثیر دچار گردد.

و به دیگر سخن: آزادی انسان درتصمیم گیری و گزینش یکی از دو طرف فعل به معنی تفویض و وانهادگی نیست به گونه ای که فعل او به تمام معنی به وی وابسته شود و از خدا منقطع و بریده گردد زیرا یک چنین عقیده با توحید افعالی (در جهان یک مؤثر مستقل بیش نیست) منافات دارد، بنابراین باید راهی میان جبر و تفویض برگزیند.

خاندان رسالت پیامبر از روز نخست با دو اندیشه باطل مبارزه کرده اند و کاملا با آن دو مخالف بودند این دو اندیشه عبارت است:

۱- جبر یعنی انسان در کارهای خود فاقد اختیار است.

۲- وانهادگی (تفویض) و این که بشر در کارهای خود مستقل بوده و در انجام کارهای خویش نیازی به خدا ندارد.

این دو مکتب – متاسفانه – در گذشته و حال نیز طرفدارانی دارد و پیشوایان معصوم درباره هر دو، موضع گیری داشته اند.

امام علیه السلام در ابطال هر دو مکتب می فرماید:

«ان الله اکرم من ان یکلف الناس بما لا یطیقون و الله اعز من ان یکون فی سلطانه ما لا یرید» ^(۱۴) .

«خدا بزرگوارتر از آن است که انسانها را به پیش از توانائی آنان تکلیف کند (یعنی جبر باطل است) و خدا گرامی تر و بالاتر از آن است که در قلمرو قدرت او کاری صورت بگیرد که اراده وی به آن تعلق نگرفته باشد، است » (یعنی تفویض و وانهادگی باطل است) .

در حدیث دیگر آزادی انسان به این نحو تفسر شده است: «وجود السبیل الی اتیان ما امروا به و ترک ما نهو عنه » ^(۱۵) . «برای انسان راه اطاعت وجود دارد تا این که اوامر الهی را انجام داده و از نواهی و محرمات الهی اجتناب جوید» .

این آیات و روایات بیانگر موضع گیری اسلام درباره افعال انسان است افعالی که مسئولیت آن بر دوش اوست، و اما کارهائی از قبیل قحطی، سیل و زلزله و طوفان و دیگر عوامل خارج از اختیار، کسی درباره آنها مدعی اختیار نیست و لذا مسئولیتی نیز متوجه او نمی باشد.

با وجود این آیات و روایات، گروهی از مسلمانان به نام اشاعره به مکتب جبر گرو