خرید و دانلود فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب شامل 120 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل استراتژی برخورد آمریکا با ایران در دهه اول انقلاب :

در آخرین ماههای سال ۱۳۵۷ رویدادهایی رخ نمود که زمینه ساز بسیاری از تحولات بعدی خاورمیانه و جهان بود.یکی از مهمترین و کلیدی ترین رویدادها، برافراشته شدن پرچم جمهوری اسلامی در کشوری بود که زمانی از طرف آمریکا به عنوان ژاندارم خلیج فارس انجام وظیفه می کرد.البته این بر افرازی و سر افرازی به رهبری فردی انجام پذیرفت که به اعتراف بسیاری از ناظران مسائل جهانی تنها کسی بود که در آن تاریخ توانست به آمریکا، به عنوان سردمدار استکبار جهانی «نه » بگوید.

عمل منحصر به فرد امام خمینی در نگه داشتن مردم در خیابان در ۲۱ بهمن ماه ۱۳۵۷ که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی در ایران گردید باعث تصمیماتی از طرف دولتمردان واشنگتن علیه ایران گردید، زیرا خود را مغلوب انقلاب خمینی می دیدند.در همان آغاز در واشنگتن افراد پر نفوذ کنگره که از خیلی پیشتر با رژیم پهلوی رابطه ای داشتند مصاحبه هائی انجام دادند و بانی صدور قطعنامه ای شدند که انقلاب ایران را نامطلوب و روند سیاسی آن رامحکوم می شناخت. ^(۱)

در ۳۰ مهر ۱۳۵۸ (۲۲ اکتبر ۱۹۷۹) .یک هواپیمای شرکت «گلف استریم » که حامل پهلوی دوم و همسرش و گروهی از اطرافیان آنها بود بی سر و صدا در فرودگاه «لاکاردیا» در شهر نیویورک فرود آمد.چند ساعت پیشتر از آن کارتر رئیس جمهور به شاه اجازه ورود به آمریکا را داده بود. ^(۲)

این «تصمیم » مهم، مستقیما دوره جدیدی در روابط ایران و آمریکا به وجود آورد که همراه با افزایش بی اعتمادی و نفرت مردم ایران تا نقطه اوج بود.

در ۴ نوامبر ۱۹۷۹ (۱۳ آبان ۱۳۵۸) تقریبا دو هفته پس از ورود شاه به آمریکا، و سه روز پس از دیدار بازرگان – برژینسکی در الجزایر گروهی از دانشجویان دانشگاههای ایران که بعدها به «دانشجویان مسلمان پیرو خط امام » معروف شدند به سفارت آمریکا در تهران حمله کردند و ۶۱ روز آمریکائی را به گروگان گرفتند.این عمل از طرف امام مورد تایید قرار گرفت و دانشجویان را در کار خود مصر کرد.طی ۴۴۴ روز آمریکا تمام توان خود را وقف خاتمه بخشیدن به بحران گروگانگیری نمود، ولی هر تصمیم به فشاری که آمریکا به اجرا می گذاشت، متقابلا تصمیم به مقاومت بیشتری را از طرف ایرانیان شاهد بود.شاخصترین تصمیم آمریکا در مورد این واقعه تصمیم به طرح نجات با نام «پنجه عقاب » ^(۳) از طرف کارتر بود که در ۴ اردیبهشت ۵۹ (۲۴ آوریل ۱۹۸۰) با استفاده از هشت هلیکوپتر، ناو دریائی «نیمیتز» ، امکانات کشورهای عربی طرفدار آمریکا و گروهی از کماندوهای آمریکایی به مرحله اجرا در آمد. ^(۴)

اما به قول استاد دانشگاه «ویلیام و مری » : در آوریل ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) پنجه های خرد شده عقاب آمریکا در کویرهای ایران جا ماند و مدفون شد. ^(۵)

از آن پس ایران اسلامی به دشمن سر سخت آمریکا تبدیل شد به طوری که هم نهضتهای آزادیبخش اسلامی رابه خود جذب نمود و هم کشورهای ضد آمریکایی را.علیهذا ترس از صدور انقلاب اسلامی در اوایل دهه شصت شمسی باعث شد تا «آمریکا ایران اسلامی را از جمله بزرگترین مشکلات واشنگتن در جهان تلقی نموده » و دنیا را وادار نماید تا تجاوزات عدیده عراق به ایران، قبل از شروع جنگ، را نادیده بگیرند.به علاوه آمریکا از آن پس برنامه های دیگری نیز در دستور کار خود قرار داد که تلاش برای کودتا، تحریم اقتصادی وتحمیل یک جنگ طولانی از آن جمله اند.اما با شکست کودتا و نا کام ماندن تحریم اقتصادی و مقاومت دلیرانه شت ساله ملت مسلمان ایران، آمریکا دریافت که از راه زور نمی توان این ملت را به زانو در آورد، لذا طرحهای دیگری را نیز در دستور کار خود قرار داد.با این همه با وجود گذشت بیش از دو دهه از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران جمهوری اسلامی هنوز هم بزرگترین مشکلات واشنگتن در سراسر جهان است.پس آمریکا باید به گونه ای این مشکل را از سر راه خود بردارد تا هر چه بهتر در پیاده کردن نظم نوین آمریکائی در جهان موفق باشد.آمریکائیها در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد در این جهت سعی نموده اند و خواهند نمود که در کنار برنامه هائی همچون براندازی، خلع سلاح، ایجاد درگیری با کشورهای همسایه، جلوگیری از همگرائی و… طرحهائی نیز برای «جذب جمهوری اسلامی ایران » و «ایجاد رابطه » با آن داشته باشند، که در این نوشتار به آن خواهیم پرداخت.

۱- براندازی

از هنگام اوج گیری قیام مردم ایران و سست شدن پایه های نظام شاهنشاهی، آمریکا طراحی عملیاتهای براندازی در صورتهای مختلف را علیه انقلاب اسلامی آغاز نمود.سناریوهای مختلفی برای سرنگونی نظام اسلامی چه مستقیم و چه توسط عوامل وابسته ریخته شد. «کودتا» از اصلی ترین شاخه های طرح براندازی جمهوری اسلامی محسوب می شد و همانگونه که ژنرال «هایزر» اعتراف کرده است در همان روزهای اول پیروزی انقلاب از او خواسته شده بود که برای ترتیب دادن این کودتا به ایران عزیمت نماید. ^(۶)

مهمترین سناریو کودتای نوژه بود.آمریکا آنچنان امیدی به این کودتا بسته بود که اهمیت آن را در بر اندازی جمهوری اسلامی بیش از تجاوز نظامی صدام ارزیابی می کرد.بنا به گفته کودتا گران مدتی بر سر تقدم کودتای نوژه یا آغاز جنگ تحمیلی بحث شد، و سر انجام بعد از سفر «بنی عامری » (یکی از عوامل اصلی کودتا) به پاریس، جنگ تحمیلی در تقدم ۲ قرار گرفت و تقدم ۱ به کودتا داده شد. ^(۷)

آشوبهای داخلی و درگیریهای منطقه ای نیز بخش دیگری از سناریوی اصلی بر اندازی راتشکیل می داد، که به دلیل پهناوری کشور و وجود اقوام و زبانهای گوناگون در آن و همچنین تاریخ گذشته این منطقه زمینه مساعدی نیز برای توطئه های دیده می شد.یکی از مهمترین بخشهای این سناریو زمزمه استقلال کردستان بود و عامل اصلی، حزب منحله دمکرات که در نخستین ماههای فعالیت خود (تابستان ۱۳۵۸) میلیونها دلار از ناتو دریافت کرد و همزمان با گروه پیکار نخستین جریانی بود که وارد مبارزه مسلحانه با نظام نو پای جمهوری اسلامی شد و به سرعت موفق به اخذ منابع کلان پول و مقادیر معتنابه اسلحه از رژیم صدام گردید. ^(۸)

سناریوی سوم تجاوز آشکار به تمامیت ارضی و استقلال کشور بود، که بارزترین مصداق نقض قوانین بین المللی و انسانی می باشد. این تجاوزها از «عملیات نجات » یعنی ماجرای طبس شروع و با جنگ تحمیلی صدام – آمریکا بر علیه ایران تداوم یافت.پس از تسخیر لانه جاسوسی، آمریکا که نقشه های گذشته خود را خنثی شده می یافت به این نتیجه رسید که «باید اجازه دهد مورد تمسخر و استهزاء قرار بگیرد» . ^(۹)

لذا طرح محرمانه عملیات نجات را مورد بررسی قرار داد که به گفته برژینسکی استراتژیست شورای روابط خارجی «اگر این کار با موفقیت انجام می شد، آمریکا یک بار دیگر زور بازوی خود را نشان می داد، چیزی که بیست سال بود به آن احتیاج داشت » . ^(۱۰)

با شکست طرح کودتا و عملیات نظامی طبس دیگر دلیلی برای تاخیر شروع جنگ وجود نداشت، لذا در تاریخ ۳۱ شهریور ۵۹ (سپتامبر ۱۹۸۰) جنگی نا برابر با هدف براندازی سه روزه نظام آغاز گشت.یعنی هدف از جنگ چند صد کیلومتر زمین نبود، بلکه بنا به اظهار «طه یاسین رمضان » از عناصر اصلی حزب بعث عراق «هدف، سرنگونی و انهدام جمهوری اسلامی » ^(۱۱) بود.و به همین دلیل بود که برژینسکی برای آماده سازی و اطلاع از وضع عراق برای شروع جنگ سفرهای محرمانه مکرری به بغداد کرد به طوریکه مجله ژورنال استریت مورخ ۸ فوریه ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) یکی از این سفرهای محرمانه را فاش ساخت و تایمز لندن مورخ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۰ به ملاقات برژینسکی و صدام اشاره نمود.ولی با پیروزیهای پی در پی ایران در جنگ این توطئه های خنثی شد و توسعه قدرت ایران در جنگ سبب شد تا استراتژی آتش افروزان به سوی مهار هر چه سریعتر آتش تغییر جهت داده با نام صلح طلبی تلاشهای پرحجمی برای فرار از مهلکه تدارک دیده شود.فعالیتهای مجامع مختلف در جهت پایان دادن به جنگ و وادار کردن ایران به قبول صلح به آن اندازه بود که از تاریخ ۲۸ اسفند ۶۲ تا ۳۱ تیر ۶۴ نزدیک به هزار تلاش بین المللی برای پایان دادن به جنگ ثبت گردیده است.

اما به رغم پایان جنگ تحمیلی در مرداد ماه ۱۳۶۷، و وقوع تحولات جدید در نظام بین الملل و تقلیل اهمیت استفاده از کار افزارهای نظامی نسبت به دوران کلاسیک، رهبران جمهوری اسلامی دریافتند که نمی توان به این ملاحظات دل بست و مخاطرات موجود به ویژه عنایت به نقش آفرینی ساختاری دشمن اصلی جمهوری اسلامی یعنی آمریکا، در مناسبات نوین جهانی، را نادیده گرفت.تجارب تاریخی نشان می دهد که جنگهای بزرگ همواره به بهانه های بسیار پیش پا افتاده حادث شده است.یقینا یافتن بهانه هائی نظیر نقض حقوق بشر، حمایت از تروریزم بین المللی، مساعی در جهت تولید سلاحهای کشتار جمعی و نظیر آن برای حل مشکل جمهوری اسلامی ایران از سوی استکبار به سهولت امکان پذیر است.در آغاز سال ۱۹۹۱ روزنامه نیویورک تایمز مطلبی را افشاء نمود که نشاندهنده آن بود که وزارت دفاع آمریکا برای مواجه با مناقشات خارجی سناریوهای مختلفی را تهیه کرده است که می تواند پای نیروهای آمریکائی را ظرف ده سال آینده به جنگ بکشاند.بر اساس این اسناد محرمانه داخلی پنتاگون، مقامات وزارت دفاع آمریکا طرحهائی را برای حد اقل دو جنگ احتمال همزمان علیه عراق و کره شمالی در نظر گرفته بودند.این روزنامه اذعان نمود که یک «سناریو» نیز برای مقابله آمریکا با ابر قدرت توسعه طلبی که اصلی ترین کانون خطر علیه منافع جهانی آمریکا محسوب می شود، به عنوان هفتمین سناریوی مندرج در اسناد محرمانه پنتاگون وجود دارد. ^(۱۲)

به هر حال با توجه به تمامی شواهد و قرائن موجود در پایان دهه اول و آغاز دهه دوم مشخص شد که باید کانون اجرای سناریوی هفتم مقامات پنتاگون که آنها را به تجهیز و تسلیح نیروهای تجاوز سریع آمریکا واداشته بود، را در جائی دانست که قرار بود از آن یک «ابر قدرت اسلامی » سربلند کند.

۲- خلع سلاح

در دهه نخستین بعد از انقلاب اسلامی خاورمیانه به صورت یکی از عظیم ترین زرادخانه های تسلیحاتی جهان در آمد.از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ کشورهای خاورمیانه پنج ردیف اول شش مقصد اسلحه را به خود اختصاص دادند.و در همین دوران خاورمیانه نسبت به سایر مناطق جهان بیشترین سهم تولید ناخالص ملی خود را به خرید اسلحه اختصاص داد. ^(۱۳)

با اتمام جنگ دوم خلیج فارس، تلاشها و ابتکاراتی در جهت تعیین سیاستهائی به منظور حصول به یک سیستم امنیتی و خلع سلاح در منطقه خاورمیانه آغاز گردید، که در دو سطح موازی دنبال شد، یکی در سطح دولتی و رسمی، مانند ابتکارات آمریکا (که در پی سفرهای پی در پی وزیر وقت امور خارجه آمریکا – بیکر – تبلور یافت)، ایجاد ترتیبات امنیتی ۶ و ۲ (کشورهای حوزه خلیج فارس و مصر و سوریه) و دیگری در سطح غیر دولتی و غیر علنی و تا حدی خصوصی، هدف از این فعالیتها ایجاد توازن منطقه ای از طریق فروش تسلیحات و ایجاد نیروهای امنیت خلیج فارس بود.اما آمریکا با اینحال در مورد فروش موشک و تکنولوژی آن حساس بود.

برای نخستین بار بوش رئیس جمهور آمریکا به عنوان اولین صادر کننده تسلیحات نظامی به منطقه به منظور تداوم سیادت خود در خاورمیانه ظاهرا به خاطر ممانعت از ظهور بغدادی دیگر در ۲۹ ماه می ۱۹۹۱ پیشنهاد کنترل صدور سلاحهای متعارف، سلاحهای مخرب و تکنولوژی مربوطه به خاورمیانه و تشکیل کنفرانس پاریس با شرکت نمایندگان عالیرتبه پنج عضو دائم شورای امنیت که در عین حال بزرگترین صادر کنندگان تسلیحات در دنیا محسوب می شوند را ارائه کرد.در این پیشنهاد تاکید عمده آمریکا بر کنترل صدور تسلیحات هسته ای، شیمیائی، میکروبی، موشکهای زمین به زمین و تکنولوژی مربوطه به منطقه استوار بود. ^(۱۴)

البته علی رغم استقبال اکثریت کشورهای ذینفع از پیشنهاد آمریکا از ابتدا پیدا بود که چنین پیشنهادی به علت تضاد منافع ملی و امنیتی بین کشورهای صادر کننده از یک طرف و وارد کننده از طرف دیگر، به طور آسان جامه عمل نخواهد پوشید.کشورهای مهم صادر کننده اعم از یک طرف و وارد کننده از طریف دیگر، به طور آسان جامه عمل نخواهد پوشید.کشورهای مهم صادر کننده اعم از آمریکا، شوروی، فرانسه، انگلیس و چین چه به صورت مخفی و یا آشکار به فروش و صدور تسلیحات به خاورمیانه ادامه دادند، چرا که حاضر نبودند به آسانی پر سودترین بازارتسلیحاتی جهان را از دست بدهند.در ضمن خاورمیانه آزمایشگاه خوبی برای تعیین کارآئی انواع تسلیحات جنگی محسوب می شد.از طرفی بقای صنایع نظامی کشورهای صادر کننده اسلحه و تداوم تحقیقات نظامی جهت تولید سلاحهای پیشرفته تر به در آمد حاصله از فروش خارجی شدیدا بستگی داشت، به ویژه اینکه طی سالهای پایانی دهه اول انقلاب کاهش بودجه نظامی اکثر کشورهای صادر کننده اسلحه، وابستگی صنایع نظامی آنان به ارز حاصله از صدور تسلیحات، را بیشتر کرده بود.

به هر حال در زمینه تداوم فروش تسلیحات، علیرغم پیشنهاد بوش، مقامات آمریکایی از ادامه فروش و ارسال کمکهای تسلیحاتی این کشور به اسرائیل و دیگر کشورهای منطقه صحبت به میان آورند، و با اینکه اکثر کشورهای منطقه خاورمیانه پس از اتمام جنگ نفت از کنترل و کاهش زرادخانه های مهلک منطقه حمایت به عمل آوردند، ولی مشاهده تکنولوژی برتر تسلیحاتی که در جنگ نفت مورد استفاده قرار گرفت و لا ینحل باقی ماندن مشکلات منطقه، تمامی کشورهای منطقه را به فکر ابتیاع سلاحهای مدرنتر واداشت.برای مثال اسرائیل، ترکیه، مصر، عربستان، بحرین و امارات متحده عربی تصمیم گرفتند معادل هجده میلیارد دلار صرف خرید جنگنده های ۱۶- ب موشکهای پاتریوت و تانکهای (ام – یک) آمریکایی بنمایند.آلمان سفارش ساخت دو زیر دریایی مجهز و مدرن و نفربرهای پیشرفته را از عربستان و اسرائیل دریافت کرد.فرانسه نیز سفارشاتی از پنج کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس در ارسال موشکهای ضد هواپیما و ضد تانک و سیستم تسلیحاتی «کروتالیک » دریافت نمود.انگلستان نیز امیدوار بود که تانکهای «چلنجر» و جنگنده های «تورنادو» به عربستان و امارات بفروشد.ایران و سوریه نیز دریافت میگ ۲۹ از روسیه را در دستور کار خود قرار دادند. ^(۱۵)

در این اشفته بازار تسلیحاتی، چین نیز تا زمانیکه دیگر اعضای دائم شورای امنیت به صدور اسلحه به منطقه ادامه می دادند نمی خواست از قافله عقب بماند، و لذا کما کان به ارسال انواع تسلیحات به ویژه موشکهای کوتاه برد و تکنولوژی آن به کشورهائی چون ایران، مصر و سوریه ادامه داد. ^(۱۶)

یکسال پس از تجاوز آمریکا به منطقه خاورمیانه، یعنی در سه ماهه آخر سال ۱۳۷۰ هجوم تبلیغاتی زیادی همراه با تحرکات سیاسی در مورد مسائل نظامی ایران بخصوص در مورد صنعت هسته ای ایران و یا به قول هفته نامه «پانوراما» چاپ ایتالیا «اتم اسلامی » ، ^(۱۷) به سرکردگی آمریکا شکل گرفت.اگر چه طی سالهای قبل از این موارد عدیده ای از این تبلیغات علیه جمهوری اسلامی ایران انجام پذیرفته بود.ولی این هجوم تازه در نوع خود قابل تامل بود.نخستین نغمه های این سناریو در اواسط تابستان ۱۳۷۰ آغاز شد، به هنگامی که ایران در چهارچوب همکاری اتمی گذشته خود با آلمان و فرانسه، مبادرت به رایزنی با این دو کشور نمود تا کوتاهی در انجام پروژه های منعقده را به پایان برسانند.این دو کشور از سالهای گذشته قراردادهای خود را در مورد تحویل اورانیوم سوخت رآکتور اتمی تهران و نیز تکمیل پروژه رآکتورهای بوشهر به بهانه های عدم امنیت و شرایط جنگی ایران به تعویق انداختند.لیکن پس از آتش بس و قبول قطعنامه ۵۹۸ از جانب ایران دیگر بهانه ای برای عدم انجام قراردادها وجود نداشته و از اینرو طبیعی بود که ایران برای احقاق حقوق مقرر خود به رایزنی بپردازد.ولی این دو کشور رسما و علنا اعلام کردند که تحت هیچ شرایطی حاضر به ادامه همکاری هسته ای خود با ایران نیستند.پس از آن هجوم تبلیغاتی همگام با کار سیاسی محدود در پوشش یک سناریوی جدید علیه ایران آغاز گردید.سفر برخی مقامهای جمهوری اسلامی ایران به کشورهائی که از امکانات هسته ای برخوردار بودند، و دیدار و گفتگوهایی مقامهای آن کشورها با مسؤولین ایران همراه با اظهار نظر برخی از شخصیتهای سیاسی کشور بهانه و زمینه ای شد تا این تبلیغات به صورت گسترده ای ادامه پیدا کند.

در این میان شیطنت منافقین، یهودیان آمریکا و صهیونیست های اسرائیل شایان ذکر است.منافقین در چهارچوب تماسهای آشکار و پنهان که با بعضی از مقامهای آمریکایی به ویژه نمایندگان این کشور داشتند، به اصطلاح اطلاعاتی را فاش ساختند که علی الظاهر حساسیت آمریکائیان را بر انگیخت. «ایندیپندنت » چاپ انگلستان می نویسد: «تهدید ناشی از دستیابی ایران به سلاحهای هسته ای در اوایل سال جاری توسط گروه اوپوزیسیون مجاهدین خلق که متعهد به سرنگون سازی رژیم مذهبی در تهران هستند مطرح گردید.مجاهدین اظهار داشتند که ایران در حال انجام تحقیقاتی در پنج محل مخفی است تا بتواند سلاحهای هسته ای تولیدنماید» ^(۱۸). «یوسف بودانسکی » که در محافل طرفدار اسرائیل در ایالات متحده سرشناس می باشد، در یک مقاله چهار هزار کلمه ای می گوید: «ایران در موقعیتی قرار دارد که می تواند تا ماه آوریل اجزاء تشکیل دهنده سه کلاهک هسته ای را مونتاژ نماید، و دارای سیستمهای پرتابی است که می تواند این کلاهک را به یک تهدید دائم تبدیل کند.» و بالاخره رادیو اسرائیل در می ۱۹۹۲ از قول مدیر کل وزارت دفاع اسرائیل اعلام کرد که این کشور گزارشهای اطلاعاتی موثقی در اختیار دارد که ثابت می کند که دهها نفر از دانشمندان هسته ای شوروی در صنایع اتمی ایران استخدام شده اند. ^(۱۹)

در این سناریو مطبوعات آمریکا نیز همگام با سه گروه فوق الذکر به تبلیغات علیه ایران پرداختند و در این مورد از کمک رسانه های دیگر کشورهای وابسته به غرب نیز استفاده نمودند.عمده تبلیغات آنها پیرامون این مسائل عبارت بود از:

۱- وجود مراکز تحقیقاتی در نزدیکی قزوین و تهران، که در حال تلاش برای غنی سازی اورانیوم هستند.

۲- دریافت رآکتورها و تجهیزات اتمی از چین و روسیه.

۳- مذاکره با هند در جهت دریافت تجهیزات اتمی.

۴- آموزش دانشمندان چینی و پاکستانی به محققان اتمی ایران در دانشگاه مشهد. ^(۲۰)

پس از این فعالیتها، سنا و دیگر تصمیم گیرندگان آمریکا نیز وارد معرکه شده و اظهارات و اقداماتی را شروع کردند، از جمله در ۹/۸/۷۰، کمیته فرعی امور شرق آسیا «اقیانوس آرام » وابسته به مجلس سنای آمریکا ضمن برگزاری اجلاس دو روزه به سیاست وزارت امور خارجه این کشور در قبال امنیت شرق آسیا رسیدگی کرد.سناتور «آلان کرانستون » رئیس کمیته مذکور در مورد ایران گفت: «اخیرا مدارکی بدست آمده که نشان می دهد ایران در صدد تولید سلاح اتمی با بهره گیری از کمکهای چین است.و این مساله مسلما یک تحول بسیار جدی به شمار می رود.من میل دارم از میزان اطلاع دولت آمریکا از این مساله حاد با خبر شوم، و همچنین اطلاع پیدا کنم که دولت چه اقدامی را برای مقابله با این مساله در نظر گرفته است.من فکر نمی کنم که هیچ تحولی به این اندازه خطرناک باشد.همچنین «ریچاردسولومون » (دستیار وزیر خارجه آمریکا در امور آسیای جنوب شرقی)، در حین ادای شهادت در کمیته مزبور اظهار کرد که شواهدی در دست است که برخی از تجهیزات و تکنولوژی تحقیقات اتمی به ایران فروخته شده است، و فعالیتهائی در ایران در جریان است.مقامات آمریکائی درباره این موضوع با دولت چین تماس گرفته اند.و در همین زمان واشنگتن پست، نیویورک تایمز و برخی از جراید طی برگزاری کنفرانسهای خبری با سخنگویان وزارت خارجه و وزارت دفاع این کشور مساله دستیابی به سلاح اتمی را در دامن زده و وسعت بخشیدند.بنابر این از آن به بعد جلوگیری از دسترسی ایران حتی به سلاحهای متعارف در دستور کار تصمیم گیرندگان آمریکا قرار گرفت، که اقدامات زیر از آن جمله اند:

۱- جرج بوش رئیس جمهور آمریکا با صدور دستور العملی محرمانه به سازمان جاسوسی آمریکا «سیا» خواستار نظارت و کنترل بر تکثیر و توسعه سلاحهای کشتار جمعی در جهان بخصوص کشورهائی مانند ایران شد. ^(۲۱)

۲- در تاریخ ۲۵/۸/۷۰ آمریکا مخالفت خود را با عقد قرارداد خرید رآکتور آزمایشگاهی ایران از هند از طریق سفیر این کشور در واشنگتن را اعلام نمود، و این کشور را تحت فشار قرار داد و مجبور ساخت تا قرار داد را یکطرفه فسخ نماید.

۳- در همین زمان «جوزف اشنایدر» سخنگوی وزارت امور خارجه در صورتی که مشخص شود که چین با یک کشور دیگر به ایران برای تولید جنگ افزار هسته ای کمک می کنند.آمریکا بسیار نگران خواهد شد.

۴- در ماه فوریه ۹۲ پس از تبلیغات زیاد در مورد استخدام متخصصین اتمی روسیه به وسیله ایران، جیمز بیکر وزیر امور خارجه آمریکا هنگامی که از مرکز تحقیقات هسته ای «چلیابینسک – ۷۰) روسیه بازدید نمود، به آنها قول داد که غرب به آنها کمک خواهد کرد تا تخصص خود را با فعالیتهای زمان صلح تطبیق دهند.هفته قبل از آن ایالات متحده، آلمان و روسیه اعلام کردند که طرحهائی را جهت ایجاد یک مؤسسه علوم و تکنولوژی جهت استخدام دانشمندان هسته ای اتحاد شوروی سابق دارند. ^(۲۲)

۵- «یوگنی شاپوشینکف » فرمانده نیروهای مسلح جامعه مشترک المنافع کشورهای مستقل در تاریخ ۱۲/۱۱/۷۰ گفت که این جامعه به زودی صدور جنگ افزار به ایران را محدود خواهد کرد و درباره عدم فروش تسلیحات به دولتهای تندرو تضمین خواهد داد. ^(۲۳)

۶- آرژانتین توافق ۱۲ میلیون دلاری خود را برای همکاری در زمینه تحقیقات هسته ای که با ایران به امضاء رسانیده بود را لغو کرد زیرا آرژانتین امیدوار بود که بتواند با کمک آمریکا اقتصادش را رفرم دهد. ^(۲۴)

۷- در همین زمان غوغای بارگیری موشکهای بالستیک توسط کشتی کره ای از کره یا چین به مقصد بندر عباس برخاست و کشورهای مختلف از جمله اسرائیل از آمریکا خواستند که بر ضد کشتیهای مذکور اقداماتی انجام دهد، یا آنها را در دریا متوقف یا غرق نماید. ^(۲۵)

۳- ایجاد و تشدید اختلافات با همسایگان

همانطور که عوامل و انگیزه های گوناگون سبب توسعه همکاری و برقراری اتحاد میان واحدهای سیاسی متفاوت می شوند، عوامل مختلفی نیز در واگرائی و ایجاد تعارض میان دولتها مؤثر می افتند، که طی آن به جای ترغیب واحدهای سیاسی به همکاری و اشتراک مساعی در عرصه سیاست بین الملل، آنها را از یکدیگر دور ساخته زمینه های بحران و جنگ را فراهم می کند.از لحاظ سطح تحلیل تجاوز، می توان متغیرهای گوناگونی را نیز در نظر گرفت که عبارتند از: عوامل انسانی و روانی، عوامل اجتماعی، واحدهای سیاسی، نظام بین الملل و متغیرهای اجتماعی بین المللی. ^(۲۶)

در اکثر موارد دولتها علت اصلی تعارضات خود با سایر واحدهای سیاسی را بر اساس به مخاطره افتادن منافع ملی توجیه می کنند، که البته منافع ملی مفهومی مبهم و چند پهلو است